ตาขวากระตุก…

ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา…ตาขวาฉันกระตุกแทบทุกวัน ปกติแล้วฉันเป็นคนที่จะเป็นแบบว่า ถ้าตาซ้ายกระตุกจะโชคดี แต่ถ้าตาขวากระตุกมักจะมีโชคร้ายมาเยือนเสมอ… มันเริ่มจากวันแรกคือวันจันทร์ที่ตาขวาฉันกระตุกทั้งวัน กระตุกจนรำคาญ เริ่มกระตุกตั้งแต่สายๆ ฉันได้แต่ภาวนาว่าอย่ามีอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจฉันเลย ผ่านไปจนจะหมดวันแล้วฉันก็ไปตี squash กะพี่ที่ออฟฟิศ ฉันบอกตัวเองว่า ดีจังเลยจะหมดวันแล้ว ไม่มีอะไรมาให้ไม่สบายใจ พอกลับบ้าน ออนเอ็มปุ๊บ…คนๆนึงที่เคยรู้จักก้อทักมา(อดีตคนเคยรู้สึกดี เปงทหารเรืออีกแล้ว) ถามว่าสบายดีไม๊ งั้นงี้ บอกว่าคิดถึง ไม่ได้เจอกันมานานแค่ไหนแล้ว สารพัด แต่ฉันไม่อยากคุยกะเขาอีกแล้ว ฉันกอ้ได้แต่ตอบไป ฉันรำคาญเขาเลยแอดเพื่อที่จะบล็อค แต่แล้วสิ่งที่ตาขวากระตุกเตือนฉันก็ได้เฉลยเรื่องราวออกมา เขา set topic ในเอ็มว่า อีก 156 วัน ก็จะเปงวันของเราแล้วนะ รักที่รักที่สุดเลย อะไรประมาณนั้น แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร เขาก็พูดว่า อยากเจอจัง วันจันทร์เจอกันได้ไม๊ คิดถึง อยากเจอหน้า ฉันเลยพูดไปว่า จะมาอยากเจอทำไม จะเอาการ์ดแต่งงานมาให้หรอ เขาก้ออึ้งไป แล้วก้อพยายามแก้ตัวต่างๆนาๆว่า พ่อแม่เขากะพ่อแม่น้องเขารู้จักกันมานานแล้ว เขากะน้องก้อรู้จักกันมานานแล้ว แต่เขาไม่ได้คิดอะไรเลย เขารักฉันคนเดียวมาตลอด อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นหรือคิด เชื่อใจเขาไม๊ ฉันไม่รักเขาบ้างเลยหรอ ฉันได้แต่คิดในใจว่า โกหกตลบตะแลงอยุ่นั่นแหล่ะ ทั้งรูปภาพทั้งข้อความมันบอกออกมาหมดแล้วว่าเขามีความสุขกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น ฉันบอกเขาไปว่าจะมาอยากเจอทำไม ก้อจะมีความสุขอยู่แล้ว ฉันไม่อยากเจอ เขาก็เอาแต่พูดว่าทำไมหล่ะไหนว่าฉันจะดีกะเขาตลอดไปไง ทำไมฉันเปลี่ยนไปได้ง่ายดาย ไม่มั่นคงเลย ฉันเลยบอกว่า ก็คิดซะว่าฉันตายไปแล้วสิแล้วอย่ามายุ่งกะฉันอีก คนที่เคยดีกะเธอตายไปนานแล้ว ไม่ต้องมาพร่ำเพ้อร้องหาอีก เบื่อคนโกหกตลบตะแลงไปวันๆ เขาก็บอกว่า ให้โอกาสเขาได้ไม๊เขาจะพิสูจน์ให้เห็นว่าเขารักฉันคนเดียว ฉันเลยบอกว่า เลิกให้ฉันกินหญ้าได้แล้ว ถามจริงๆเหอะจะมีสักกี่คนที่จะเชื่อในเมื่อหลักฐานมัดตัวขนาดนี้ เฮ้อ..เหนื่อยใจกับผู้ชายแบบนี้จัง ฉันเสียเวลา เสียความรู้สึกไปรู้จักกะคนแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย แล้วเขาก้อบอกว่า เขาจะมาหาฉันที่ทำงาน ฉันเลยพูดตัดบทแรงๆไปว่า จะมาเพื่ออะไร ถ้าอยากได้เงินใส่ซองเด๊วโอนไปให้ ไม่ต้องมาไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากเจอ สร้างแต่ความเดือดร้อนมาตลอด มีอะไรอีกไม๊ เขาก็บอกว่า เขาพยายามที่สุดแล้ว ฉันไม่เห็นว่ามันจะพยายามอะไรเลย แล้วก็เงียบไป คืนนั้นฉันกลัวมากว่าเขาจะโทรมา แต่แล้วเขาก็ไม่โทร โชคดีของฉันไป ฉันโทรหาเพื่อนฉันคนนึงที่เป็นรุ่นน้องเขา รุ่นน้องเขาดีมากๆ บอกว่า ช่างเขาสิ เขาจะมาหรือจะทำไรก็ไม่เกี่ยวกะเรา ปล่อยเขา เขามากวนอุ้มอีกไม่นานหรอก แต่เรื่องนี้ก็ทำให้ฉันรู้สึกแย่ๆจนข้ามวัน ฉันไม่เข้าใจว่าดวงช่วงนี้ฉันเป็นอะไร ดวงเมียน้อยขึ้นหรือไง หรือว่าผู้ชายในโลกนี้ทั้งหมดมันเป็นแบบนี้ แง่มุมนึงที่ฉันมองเห็นก็คือ ฉันโชคดีมากๆที่ฉันหลุดมาจากคนพวกนี้ได้ ถ้าฉันพลัดหลงแล้วแต่งงานไปกะคนพวกนี้ ฉันคงต้องนั่งร้องไห้ไปทั้งชีวิต เพราะนอกจากจะเจ้าชู้แล้ว ยังขี้เหล้า เอาแต่เที่ยว ไม่รับผิดชอบอะไรอีกด้วย ต่อมา วันอังคารป๊าบอกว่า ป๊าอยากให้ลาวันศุกร์เพราะป๊าจะไปต่างจังหวัดเป็นห่วงว่าฉันจะกลับบ้านลำบากเพราะช่วงนี้ฝนตก ฉันก็เลยลา ก็กะว่าออยจะไปเลยกะเพื่อนฉันจะได้ไปด้วย ไปเข้าวัดทำบุญดีกว่าดูท่าช่วงนี้ดวงแย่ๆ สรุปฉันหยุดติดกัน 5 วัน แต่แล้วออยก็ไม่ไป ฉันเลยมั่นใจว่าฉันจะไปหาม่าม้าแทนถ้าออยไม่ไป พอวันพุธ ตาขวาฉันกระตุกอีกแล้ว…ฉันรู้สึกแย่ และคิดว่าวันนี้ฉันจะเจอกับอะไรอีก แย่มา 2 วันแล้วอย่าเจอไรแย่ๆเลยนะ ตอนเย็นๆออยโทรมาเฟิร์มว่าไม่ไป ฉันเลยรีบโทรไปหาม่าม้า ปรากฏว่าสิ่งที่ฉันกลัวก็เกิดขึ้น(ฉันกลัวการอยู่บ้านติดกัน 5 วัน phobia จิงๆนะ)ม่าม้าไม่ว่างต้องไปกะที่ อสมท แงๆๆ แล้วฉันจะทำอะไรตั้ง 5 วันฟระ ตี squash ไปก็บ่นกะพี่ที่ออฟฟิศไปว่าขอให้ม่าม้าว่าง มารับฉันไปเที่ยวทีเถอะ สุดท้าย..ฉันไม่ได้ไปไหนเลย อยู่บ้านมา 2 วันแล้ว มีเมื่อวานตอนบ่ายๆออกไปเดอะมอล์ทำธุระแล้วก็ไปดูหนังเรื่อง สี่แพร่งกะออยกะปลาแล้วกลับบ้าน วันนี้ฉันอยู่บ้านทั้งวัน อาทิตย์ที่ยาวนานของฉัน ฉันต้องอยู่บ้านตลอดจริงๆหรอเนี่ย ตอนนี้ฉันเริ่มทำใจแล้ว ว่าถ้าต้องอยูก็ต้องยอมรับมันให้ได้ เหมือนกับตอนเลิกกับแฟนไง ฉันคิดว่าฉันจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา และสุดท้าย..ฉันก็อยู่มาได้ อยู่ได้อย่างไม่ต้องให้ใครมาช่วยพยุงฉันเพื่อเดินต่อด้วย ครั้งนี้ฉันลุกได้ด้วยตัวฉันเอง ฉันเข้มแข็งบ้างแล้ว และครั้งนี้..ฉันจะต้องผ่านมันไปให้ได้ บางคนอาจจะคิดว่า อยู่บ้านแล้วจะเป็นอะไรสบายดีออก แต่สำหรับคนที่ไม่มีใคร คนที่เหงาจะเข้าใจดี ว่าทุกมุมในบ้านที่เคยมีเขาอยู่แต่วันนี้ไม่มีแล้วมันรู้สึกยังไง ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้ หากเคยเป็นสักครั้งแล้วจะเข้าใจดี…
About these ads
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s