เขาไม่รักฉันแล้ว..คือสิ่งที่ฉันรู้..ถึงพี่อาร์ม

เมื่อวันที่ 7 เดือน 7 ปี 07…
และแล้วก้อถึงเวลา..แล้ววันนี้ก้อมาถึง วันที่ฉันได้รู้ว่าแฟนฉันมีคนอื่น ทั้งๆที่ฉันเลิกที่จะมองคนอื่นแล้วหันกลับมารักเขาเพียงคนเดียว คนเดียวเท่านั้นที่ชีวิตนี้ฉันต้องการ คนอื่นที่ผ่านเข้ามา ฉันไม่ได้แคร์เลย ฉันแคร์แต่เขาเท่านั้น แต่ฉันก้อได้รู้ว่า เขาไม่ได้รักฉันคนเดียวเหมือนที่ฉันเข้าใจ เราคบกันมา 5 ปีเต็ม แต่ความผูกพันเหล่านั้นไม่ได้มีค่าหรือฉุดรั้งให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิมกับฉันเลย ฉันทุกข์ เศร้า เจ็บจนชินชา ฉันได้แต่ถามตัวเองว่า ฉันไม่ดีตรงไหนหรอ ฉันทำผิดอะไร เพราะหลังๆมานี่ ฉันมองแต่เขาคนเดียว มีแต่เขาคนเดียวในใจ ไม่พิจารณาหรือมองใครอีกแล้วใครเข้ามาจีบก็ปฏิเสธไปหมด บอกว่าฉันมีแฟนแล้ว ฉันจะแต่งกับเขาแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันเลย ความทุกข์เหล่านี้…ฉันถ่ายทอดให้ใครฟังไม่ได้เลย เพื่อนฉัน ครอบครัวฉัน ทุกคนในบ้านฉัน ฉันบอกใครไม่ได้เลยว่าฉันเจ็บแค่ไหน ฉันเจออะไรมาบ้าง ฉันผิดเอง ฉันมันไม่ดีเอง ที่ก่อนหน้านี้ฉันมองคนอื่น ฉันก้อคงต้องก้มหน้าชดใช้กรรมของฉันต่อไปจนกว่าจะหมด ฉันได้แต่บอกเขาว่า ถ้าพี่เลิกกับเขาฉันจะลืมไปให้หมดว่าเคยเกิดอะไรขึ้นบ้าง ดูเหมือนสถานการณ์ในแต่ละวันหลังจากทะเลาะกันทั้งคืนที่ผ่านมา มันดูดีขึ้น แต่จริงๆแล้วมันไม่ได้เป็นยังงั้นเลย เขาบอกฉันว่า เขาขอเวลาไปเลิกกับคนนั้น ยังไงเขาก้อเลือกฉัน และจะแต่งงานกับฉัน แต่เมื่อวานนี้ฉันโทไปหาเขาฉันรู้ว่าฉันกลายเปงสายเรียกซ้อน ฉันโทรอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง ฉันเปงสายเรียกซ้อนตลอด จนเขาวาง ฉันก้อโทรไปอีกแต่เขาไม่รับสายฉัน แล้วก้อไม่โทรกลับด้วย ฉันรอจนถึงวันนี้ เขาก้อไม่โทรหาฉัน ทั้งวัน ไม่รับสายฉันด้วย ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราไม่เคยเปงแบบนี้กันเลย ฉันยอมรับว่าฉันรักเขามาก รักเขาโดยให้ทุกอย่างกับเขาได้หมด ฉันก้อเคยเชื่อว่าเขาก้อรักฉันแบบนี้เหมืองกัน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว มันเปลี่ยนไปหมดแล้ว เขาไม่เหมืองเดิมแล้ว อาจเป็นเพราะตัวฉันเองไม่ดีพอ ฉันทำตัวแย่ๆ แต่สำหรับฉัน สุดท้ายแล้วฉันก้อเลือกที่จะอยู่กับเขาตลอดไป ฉันเพิ่งรู้ตัวว่ารักเขามาก ก้อเมื่อตอนที่เขาไปต่างประเทศ ฉันเริ่มเห็นแล้วว่า ฉันขาดเขาไม่ได้ แต่ในตอนนี้ ดูเหมืองเขาจะตัดฉันออกจากชีวิตเขาได้อย่างง่ายดาย กิ๊กที่ฉันเคยคุยก้อแค่นั้น ฉันไม่เคยรักใครมากไปกว่าแฟนของฉันเลย คำว่ากิ๊กของฉัน มันก้อแค่ไปเที่ยว กินข้าวด้วย ไม่ได้มีอะไรเกินเลย
สุดท้ายแล้ว เขาก้อคงไม่กลับมาหาฉันอีกแล้ว ไม่ว่าจะยังไงฉันก้อรักเขามาก มากพอที่จะให้ทุกอย่างกับเขาได้ แม้กระทั่งชีวิต ฉันยังอยากเหงเขามีความสุข…
ไม่ว่าเขาจะต้องทนอยู่ เพื่อคบกับฉันต่อ หรือเลือกที่จะจากไป ฉันก้อเจ็บทุกทาง…
ถ้าอย่างนั้น..ฉันขอเลือกให้เขามีความสุขแล้วฉันทุกข์อยู่คนเดียวดีกว่า อย่างน้อย..คนนึงก้อได้มีความสุขอย่างที่เขาต้องการ ส่วนฉัน ไม่ว่าทางไหนมันก้อเจ็บอยู่แล้วนี่… สู้ให้เจ็บไปเลยคนเดียวไม่ดีกว่าเลย
คนอื่นบอกว่าฉันบ้าไปแล้วรึป่าว…ที่ฉันคิดแบบนี้ ป่าวเลย ฉันไม่ได้บ้า แต่ฉันขอเปงคนเสียสละให้เขาไปมีความสุขดีกว่า
หลายครั้งที่ฉันคิดจะยื้อเขาไว้ ด้วยสองมือของฉัน..แต่วันนี้ ฉันรู้แล้ว ว่าถึงฉันยื้อเขาเท่าไหร่ เขาคงไม่อยากกลับมาแล้ว ฉันคงต้องปล่อยมือที่ยื้อเขาแล้วเอากลับมากอดตัวฉันเอง…
 
 ป.ล ถ้าพี่อาร์มเข้ามาอ่านเรื่องนี้..อุ้มขอบอกว่าอุ้มขอโทษสำหรับทุกเรื่อง อุ้มรักพี่อาร์มมาก และยังพร้อมจะใช้ชีวิตกับพี่อาร์มเสมอ แม้ว่าวันนี้..พี่อาร์มจะไม่ต้องการอุ้มแล้วก้อตาม…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s