Outing at Evason Hideway Hua Hin

เพิ่งกลับมาเอี่ยมๆเลยจาก Outing กะที่บริษัท จัดได้ไฮโซมากๆ เริ่มเรื่องกันเลยดีกว่าเน้อ รถออกจากออฟฟิศตั้งกะ 8.30 แต่ว่ารีบไปหน่อยเลยลืมเอาโทรศัพท์มาจากบ้าน เซ็งจอร์จเลย – -" แต่คืดไปคิดมาก็ดีเหมือนกัน เพราะยังไงก็ไม่ค่อยมีใครโทรหาเท่าไหร่อยู่แล้ว ก็โสดนี่นา แต่ว่าป๊ากลับตอนกลับแล้วติดต่อยากเลยให้โทรศัพท์ของป๊าอีกเบอร์นึงไป แต่คิดว่าคงไม่ได้ใช้เท่าไหร่หรอก ที่แรกที่เราไปแวะคือ เราไปแวะปลูกป่ากัน ตอนนั่งรถไปทุกคนหลับเป็นตายเลยหล่ะ เพราะว่าแต่ละคนออกมาแต่เช้า ได้นั่งคันเดียวกับนายด้วย แซวนายแต่เช้าเลยว่า "Would u like to get some green tea?" นายบอกว่า มีด้วยหรอ ในกระติกไม่เห็นมีเลย เลยบอกนายว่า new brand, it is Heineken 555!!! นายหัวเราะใหญ่เลยอ่ะ ตลกดี พอไปถึงที่ปลูกต้นไม้แถวเพชรบุรี แบบว่าร้อนจัดเลยอ่ะ ไม่อยากทำไรเลย เลยปล่อยให้พวกผู้ชายเขาไปปลูกกันเต๊อะ สาวๆสวยๆอย่างเรารออยู่ในที่ร่มดีก่า ฮี่ๆๆ แล้วก็นั่งรถต่อไปที่ Evason Hideaways Hua Hin ตอนนั่งรถไปโรงแรม ก็เห็นข้างทางที่ฉันคุ้นเคยมากๆ เพราะเวลาฉันไปเที่ยวประจวบกับใครคนนั้น ฉันจะต้องผ่านทางนี้บ่อยๆ เห็นแล้วเศร้าจัง ยังเผลอคิดอยู่เลยว่า ถ้าตอนนี้เรายังเหมือนเดิม ใครคนนั้นคงมาร่วมงานกับฉันที่ Evason แล้วหล่ะ – -" ไหนจะผ่านร้านกินแหลกที่ใครคนนั้นเคยพามานั่งกินตอนมาเที่ยวหัวหินด้วยกัน เห็นแล้วจะร้องไห้ แต่ก็พยายามเลิกคิด แต่ไม่สามารถสลัดความรู้สึกแบบนี้ออกไปได้ ยังคงนึกถึงตลอดทาง เฮ้อ!! ถามตัวเองว่า ถ้าเรามีแฟนใหม่ มันจะทำให้เราดีขึ้นจริงๆหรอ เพราะตอนนี้ฉันไม่รู้สึกยังงั้นเลย ยังติดกับภาพเวลาเดิมๆ เหนื่อยใจจัง นั่งมาสักพักเขาก็แวะทานข้าวที่ร้านเจ๊เขียว ขอบอกว่าอร่อยมาก ร้านนี้ขอแนะนำเลยหล่ะ ที่บริษัทนี้เลี้ยงดีมาก ตั้งแต่ทำงานมาที่นี่นะทุ่มทุนสร้างเจงๆกับ Outing คิดดู อาหารบนโต๊ะมี 11 อย่าง ให้นั่งโต๊ะละ 8 คน!! แล้วขอโทษคร้าบ.. อาหารทะเลทุกรายการ ไม่มีไข่เจียวหรือผัดผักมาปะปนให้เห็น แต่ละอย่างนี้ โห ไฮโซทั้งนั้น ทั้งกั้ง ทั้งกุ้ง หอย ปู ปลา ทุกอย่าง ตบท้ายด้วยมะม่วงน้ำปลาหวานของโปรดเลย แล้วพี่ในโต๊ะก็เหลือบไปเห็นเมนูเด็ด ข้าวเหนียวมะม่วงซื้อมากินกันอีก แบบว่าให้ตายเถอะโรบิน ท้องจะแตกตายให้ได้ ระหว่างมื้อคับเสริฟไวน์ไม่อั้นค้าบ อ้อ ลืมบอกว่าระหว่างทางอ่ะ มี ไฮเนเก้น เปงลังเลยอยู่หลังรถอ่ะ คิดดูแล้วกัน พออิ่มก็เดินทางไปโรงแรมกันต่อ พอถึงห้องถึงกับตะลึง!!! ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมห้องราคามันคืนละ 4 พันเนี่ย สวยมากๆ confirm ได้จากรูป นี่ขนาดราคาหมู่คณะนะ ได้ยินมาว่าปกติแล้วที่นี่เขาจะไม่รับกรุ๊ปคนไทย รับเฉพาะฝรั่ง อีกอย่างราคามันแพงด้วยแหล่ะ เคยไป search ดูอ่ะ special promotion ในหน้าเวป ห้องที่ถูกสุดยัง 12000++ ด้วยอ่ะ แพงโคด!! ถ้ามาเองคงไม่มีปัญญาพักที่นี่แน่ๆ เลยตักตวงซะ พอเก็บกระเป๋าเสร็จก็ไปเดินเล่นทั่วๆโรงแรม สวยจริงๆแต่ว่าออกจะดูเก่าๆแล้วเหมือนกัน ส่วนมากเน้นไปทางสปาซะมากกว่า แล้วก้อไปเดินเล่นที่ทะเลกับแคท ทะเลที่นี่เล่นไม่ค่อยได้อ่ะ เลยได้แต่ถ่ายรูป ตอนนั่งที่โขดหินก้อโดนหินบาดอีก เพื่อนบอกว่าทำไมเนื้อแกบางจังวะ ไรหน่อยก็เลือดออก ถ่ายรูปเดินเล่นได้พักนึง แบตกล้องหมด ก็หาที่ซื้อถ่านกันจนไปเจอที่ร้านในโรงแรมแหล่ะ โคดแพงเลยอ่ะ 4 ก้อน 100 – -"~ เหงื่อตกเลย แต่ก็ต้องเอา เพราะเดี๊ยวไม่มีกล้องถ่ายรูปตอนกลางคืน พอกลับไปห้องก็นอนเล่นพักนึง ป้าติ๊กกะพี่ปุ๊กก็มาเรียก พอมาเห็นว่าเราสามคน ฉัน แคทแล้วก็พี่ต่ายยังไม่อาบน้ำ ป้าก้อบ่นใหญ่เลย นี่มันหกโมงแล้วเขานัดหกโมงสิบห้า ยังไม่ยอมอาบน้ำกันอีก เราก็รีบกันใหญ่เลย ฉันกะแคทแค่เปลี่ยนชุดอ่ะ ขี้เกียจฮี่ๆๆ คืนนี้ Theme ของงานคือ Harajuku Bling Bling เปงไงเล๊า แค่ theme ก้อหนาวแล้ว เราแต่ละคนก็แต่งตัวตามสไตล์ของฉันแนวหวานๆ ไม่แรงมาก แค่หัวทองแค่นั้นเอง ฮี่ๆๆ กว่าจะแต่งหน้าทำผมเสร็จก็ปาเข้าไปทุ่มกว่าแล้วอ่ะ คิดในใจไม่ใช่ไปถึงแล้วงานเลิกแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ พอไปถึงงานก็โดนแซวกันใหญ่เลย อึ้งคับ มีบางคนจำไม่ได้เลยก็มี อย่าว่าแต่คนอื่นเลย ตัวฉันเองพี่ๆคนอื่นยังจำไม่ได้เลยว่าเป็นใคร ฮาไม๊หล่ะ มีเพื่อนในออฟฟิศคนนึงเดินมาชน แล้วพอเห็นว่าฉันหัวทองมันพูดอังกิดใส่ฉันซะงั้น ฮามากๆ เลยบอกว่านี่ จำไม่ได้จริงๆหรอ บ้าไปแล้วอ่ะ ตลกดี สักพักเขาก็เริ่มงานไปแจกรางวัลไปเรื่อยๆ พอพิธีการเสร็จหมดแล้วก็เริ่มเปิด floor ค้าบ เขาก็ไปแด้นๆกัน เพื่อนก็ชวนบอกว่าไปเต้นเหอะนั่งเฉยๆง่วง เลยเดินไปเอาเหล้ากันคนละแก้ว จิบๆไปหน่อยเริ่มประมาณอุ่นเครื่องก็เดินไปเจอพี่ big apple กะลังซด vodka อยุ่ แด้นอย่างเมามัน เลยไปแด้นกะแก แกนี่ใช่ย่อยท่าเต้นนี่ถอดมาจากตามผับเลยอ่ะ เลยชวนแกไปที่ ข้างหน้าที่เต้นกันอยู่ โห มันส์มากพะย่ะค่ะ ไอ้แคทนี่เจอคายก็หมดแก้วๆๆ ไปชนกะนายไม่รู้กี่รอบ กินเป็นสิบแก้วเลยมั้ง พอหนักๆเข้าไอ้แคทเริ่มไม่ไหวแล้ว เดินไม่เป็นทาง พูดไรไม่รู้เรื่อง ฉันก็ใช่ย่อยเดินเป็นปูเลยเหมือนกัน ขาขวิดกันซะ แต่ยังมีสติอยู่ มีคนถามว่าห้องเบอร์ไร บอกถูกค้าบ my room number is triple 3 แต่ว่าแปลกที่เมาแล้วพูดอังกิดกะไอ้แคท2คน โคดฮาเลย โชคดีมากที่พี่ปุ๊ก เป็นห่วงว่าไอ้น้อง 2 ตัวอย่างฉันกะไอ้แคทจะเป็นไงบ้างเลยย้อนกลับมาดู เพราะตอนนั้นพี่ๆกลับไปกันหมดแล้วเหลือฉันกะไอ้แคท พอพี่ปุ๊กเห็นสภาพโดนบ่นอุบเลย ก็ลากกันกลับไป ไปถึงห้องก็คลานขึ้นเตียงนอนเลยอ่ะ ไม่ไหวแล้วพี่ต่ายถามว่าไม่อาบน้ำเหรอ ก็ตอบไปว่า ไม่ไหวแล้วจะอ้วก ยืนไม่ไหวแล้ว แหะๆๆ สักพักกะลังจะหลับ พี่ต่ายถามว่า where is your wick and camera? เอ้าเวงละ เอาไปไว้ไหนฟระ เลยตอบมั่วๆว่า I think P’Tik took them back to room already. พี่ต่ายบอก โนๆๆๆ ไปเอามาเลยไอ้อุ้ม ลืมไว้ที่งานแน่ๆ ฉันเลยไปลากไอ้แคทจากเตียงแต่ว่าไอ้แคทไม่ไหวแล้ว พี่ต่ายเลยต้องพะยุงฉันไปเอาวิกกะกล้องที่งาน เอิ้กๆ ระหว่างทางก็พูดเป็นอังกิดตลอด จำได้เลยว่าพี่ต่ายถามว่า  R u Thai? ฉันก็ตอบว่า Of course, I’m Thai!! พี่ต่ายเลยว่าแล้วไมเองไม่พูดไทยวะ ฮ่าๆๆ เออ นั่นดิ เป็นเบื้อกไรไม่รู้ พอไปถึงงาน ก้อเป๊เลยคับ ไหนของหว่า พี่ต่ายก็เดินหา ก็ไปเจอ โชคดีที่ของอยู่ที่โต๊ะยังไม่หายอ่ะ พี่ต่ายเลยลากกลับห้อง จำได้เลยว่าใส่รองเท้าผ้าที่เขาให้ใส่อยู่ในห้องเดินออกมาที่ห้องจัดเลี้ยงเลยอ่ะ ฮ่าๆๆ นึกแล้วขำ พอออกมาจะถึงประตูทางออก ขาอ่อนหมดแรงคับพี่น้องลงไปกองอยู่กะพื้นอ่ะ แล้วที่สำคัญ ระดับ top management ออกมาสูบบุหรี่กันตรึม เขาก็มองไง แล้วถามพี่ต่ายว่าไหวป่าวเนี่ย เพื่อนยูท่าทางเดินไม่ไหวแล้ว พี่ต่ายบอกได้ๆๆ ยังมีสติอยู่ แค่ขาอ่อนเฉยๆ เฮ้อ ทำไปได้เน้อคนเรา ก็กลับมาห้องหลับเป็นตายถึงเช้าอ่ะ ตอนเช้าก็ไม่ได้ไปกินอาหารเช้ากับเขาหรอก ไม่ทันแหะๆๆ พี่ต่ายกลับมาบอกว่า Jame มาถามด้วยว่า เพื่อนยูอ่ะ โอเคป่าว โห เวงละ อายหง่ะ นายจำได้อ่ะ อุส่าใส่วิกอำพรางแล้วนะเนี่ย ตอนตื่นมารู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ ยังจะอ้วกอยู่ แล้วโชคดีที่พี่ปุ๊กเอานมกับน้ำผึ้งผสมกันมาให้กิน รู้สึกดีขึ้นมากๆ ก็รีบอาบน้ำแต่งตัวไปถ่ายรูปตามที่เขานัดไว้ แต่ว่าแดดร้อนมาก กลับมาห้องปวดหัว แฮ้งเลยค้าบพี่น้อง นอนตายอยู่ในห้องจนได้เวลากลับเลยหล่ะ ตอนนั่งรถกลับเอาอีกแล้วคิดถึงคนเดิมอีกแล้ว เพราะเห็นเครื่องบิน บินผ่านนั่นแหล่ะ นั่งคิดไรบ้าบอมาตลอดทาง เป็นความรู้สึกที่แย่จัง แต่ฉันก็เปงงี้ทุกทีที่ฉันไม่สบายนี่นา ก็ไม่แปลกหรอก แค่เบื่อตัวเองเท่านั้นว่าทำไมเราไม่หายสักทีน้อ ถ้าปกติอ่ะไม่คิดถึงแล้วหล่ะ แต่ถ้ามีอะไรมาสะกิดหน่อยจะเป้นมากมายเรื่อยเปื่อยเลยหล่ะ (ไอ้หนิงมันเข้าใจดี อาการนี้ใช่ไม๊หนิง) ก็พยายามข่มตาให้หลับ จนมาถึงร้านอาหารกลางวันชื่อ ชมทะเล บรรยากาศสวยดี แต่อาหารก็งั้นๆอ่ะ เขาเสริฟไวน์อีกแล้ว เห็นไวน์กับเหล้าแล้วจะอ้วกเลยอ่ะ ไม่เอาแล้ว พออาหารมาก็ซัดก่อนเลยค้าบ หิวจัดข้าวเช้าไม่ได้กิน กันไปสักพักจุก อีกอย่างเอียนด้วยแหล่ะ อาหารทะเลหนักๆทุกมื้อเลย เลยพอดีกว่า คิดในใจ ใครชวนไปกินอาหารทะเลตอนนี้นะเลิกคบเลยคอยดู ฮ่าๆๆ ย้อเย่นจ้า ตบท้ายด้วยข้าวเหนียวมะม่วงเหมือนเดิม พี่ต่าย HR manager ซื้อมาแบ่งกันกิน พี่เขาบอกว่า เนี่ยข้าวเหนียวโลละ 220 เลยนะ ให้ห่าไรมากูกินหมด แพงฉิบหาย ฟังแล้วฮาดี พี่เขาพูดเก่งแล้วก็ใจดีมากๆ จัดเลี้ยงได้แบบว่าเต็มที่อ่ะ คิดดูดิ ค่าใช้จ่ายรวมนี่ร่วมเหยียดล้านได้เลยอ่ะ เพราะไปตั้ง 150 คนแน่ะ แล้วให้พักที่ดี อาหารดีๆ ดูแต่ละร้านดิ ชมทะเลเงี้ย มั่นใจมากว่าร้ายยังงี้ไม่มีทัวร์เจ้าไหนกล้ามาลงแน่ๆ แล้วงานตอนกลางคืนนะ จ้าง Organizer มาจัดต่างหากอีกนะ พอตอนเช้าก็จ้างคนนวดมานวดเท้าให้ จาก Healthland อีก 18 คนเหมารถตู้มาจาก กรงุเทพอ่ะ ลงทุนสุดๆ เหล้า เบียร์ ไวน์ มีเสิร์ฟตลอดคืน ได้ข่าวว่าพอเลิกงานตอนตี 3 เขาไปกระโดดน้ำลงสระกันอ่ะ พวกนี้บ้าไปแล้ว แต่ก็มันส์ดีนะ ทำให้ได้ใช้เวลาอย่างคุ้มค่า ไม่ต้องเหลือเวลาว่างมานั่งคิดเรื่องฟุ้งซ่าน จะได้ไม่เจ็บปวดอีก กลับถึงกรุงเทพหกโมงกว่าได้ ป๊าก็มารับตามเดิม แถมที่ร้านชมทะเลนะ คนไม่มากินเยอะอาหารเลยเหลือ เลยได้เอากลับมา 2 อย่างได้ปลาเผาเกลือกับกุ้งนึ่งนมสด ไฮโซเน้อแต่ละเมนู รักที่นี่จังเลี้ยงดูดีมากๆๆๆ ทริปนี้ก็เปงกาลฉะนี้นะจ้ะ มันส์ดีเหมือนกัน….
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s