The End~~

ความสุขของฉันคงหมดลงแล้วสินะ ฉันบอกเขาไปแล้วว่า เราถอยกันคนละก้าวเถอะ ฉันไม่อยากเสียใจไม่อยากเจ็บอีกแล้ว การรอคอยใครสักคนว่าเมือ่ไหร่เขาจะโทรมา มันช่างทรมานเหลือเกิน หรือฉันผิดแปลกจากคนอื่นก้อไม่รู้ ที่เกลียดการรอคอยที่สุด ไม่รู้ว่าด้วยอารมณ์หรือความรู้สึกจริงๆ ฉันถึงพูดออกไปแบบนั้น ฉันได้แต่ร้อง ร้องไห้ เขาก็บอกว่าก็ได้ อะไรที่ทำให้ฉันสบายใจทำเลย แต่เขาขอแค่ว่าขอคุยเหมือนเดิมได้ไม๊ เขายังอยากรู้ความเป็นไป ว่าฉันสุขหรือทุกข์ สบายดีไม๊ ฉันตอบเขาว่า ฉันขอไม่คุยได้ไม๊ เขาถามฉันว่าทำไม แต่ฉันไม่ตอบ คำตอบสำหรับฉันมันอยู่ในใจว่า ถ้ายังติดต่อกันอีกแล้วฉันจะตัดเขาออกไปจากชีวิตได้ยังไง เขารู้..รู้ว่าฉันตัดเขาไม่ได้ มันเป็นคำตอบที่เบสิคมาก แต่ฉันก็ไม่ได้บอกเขาออกไปหรอก สุดท้าย..เราก็ทะเลาะกัน เขาดูแรงขึ้นมากกว่าแต่ก่อนเยอะ เขาเปลี่ยนไปมากจริงๆ มากจนทำให้ฉันรู้สึกว่า แล้วคำที่เขาบอกว่าฉันว่า "รัก..ไม่เคยเปลี่ยน" มันจะเปลี่ยนไปด้วยไม๊ จนถึงตอนนี้เขาก้อไม่โทรมา ฉันส่ง เมสเสจไปขอโทษแล้ว แต่คงไม่มีอะไรดีขึ้นเท่าไหร่ สุดท้าย..ฉันยังคงร้องขอเหมืองเดิม..
 ทำยังไงก็ได้ให้ฉันมีความสุขกับการมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้สักที อย่าได้ทุกข์ทนอีกเลย ขอร้อง
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s