โหดร้าย…

ทำไมชาตินี้ฉันเจอแต่ผู้ชายที่โหดร้ายกับฉัน ไม่เห็นมีใครรักฉันจริงเลยสักคน เพื่อนๆสุดที่รักให้แง่คิดไว้ในวันก่อนว่า…ถ้าไม่ดีสุดขั้วก็ชั่วสุดขีดมันไปเลย ไม่มีคำว่าตรงกลาง เพราะฉันพยายามเดินตรงกลางมาตลอด เพื่อนๆที่รักของฉันยังบอกอีกว่า อย่าเลือกทางเดินที่มันจะมาสร้างปัญหา หรือทำร้ายตัวเราเองเลย เรายังมีทางให้เดิน ไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอกขนาดนั้น… ก็จริงของพวกมัน… ฉันลืมรักตัวเอง คิดถึงตัวเองอีกแล้ว ฉันกำลังทำอะไรอยู่…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s