ต้นไม้ที่รัก…

เห็นฉงนแล้วใช่ไม๊ มันเป็นต้นไม้ที่คนดีของฉันซื้อไว้ให้เอาไปตั้งที่โต๊ะทำงาน ตั้งแต่ฉันย้ายมาทำงานที่นี่ใหม่ๆ ปกติแล้ว..ฉันเป็นคนที่ปลูกต้นไม้ไม่ขึ้นเลย แต่ก็ยังดื้อที่จะปลูกอยู่ดี ผิดกับคนดีของฉัน คิดว่าน่าจะทั้งบ้านเขาเลยมั้งที่มือเย็น ยิ่งพ่อเขาแล้ว ปลูกอะไรก็งาม ชอบต้นไม้ ฉันก็ชอบ แต่ปลูกแล้วไม่ได้เรื่อง ช่วงก่อนหน้านี้เลยต้องหากิจกรรมอย่างอื่นทำแทน แต่พอไปบ้านคนดีของฉันบ่อยขึ้น ได้คุยกับพ่อเขาบ่อยขึ้น ด้วยเหตุนี้มั้งเลยเป็นอนิสงค์ให้ฉันปลูกต้นไม้ดีขึ้น พ่อเขาน่ารักมาก เคยให้ชวนชมมาต้นนึง ซึ่งบ้านเขามีเยอะมาก ฉันเอามาบ้านแล้วพ่อเขาก็จะคอยถามเสมอว่า ต้นไม้ออกดอกดีไม๊ลูก ฉันได้แต่บอกว่า เอ่อ..มันออกปีละครั้งค่ะพ่อ แหะๆๆ พ่อก็น่ารักมาก บอกว่าเอามาเปลี่ยนเอาต้นที่ดอกเยอะๆไปสิลูก แล้วพอดอกหมดก็มาเปลี่ยนใหม่ ฉันอดอมยิ้มไม่ได้ ว่าฉันไม่เอาไหนขนาดปลูกต้นไม้แล้วต้องเอากลับมาให้เจ้าของเขาพยาบาลเลยหรอ ^^ ตอนแรกเจ้าฉงนไม่ได้เป็นยังงี้หรอก มันถูกปลูกในเมล็ดอะไรสักอย่างแล้วมีขาตั้ง แต่เพราะว่ามันโดนรดน้ำบ่อย หรืออะไรก็ไม่รู้ ทำให้มันชำรุดเลยต้องหาอะไรมาลองไว้ เลยได้มาเป็นเจ้าฉงน ฉันดูแลเอาใจใส่เจ้าฉงนมากๆ เพราะไม่อยากให้มันตาย ยิ่งหลังจากที่เลิกกันไปแล้ว ฉันยิ่งดูแลมันมากขึ้น มันเป็นสิ่งมีชีวิตสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ ที่เป็นตัวแทนของคนดีของฉัน พี่ๆที่ทำงานบอกว่า เรามือเย็นนะ ปลูกต้นไม้งามเชียว ฉันได้แต่หัวเราะแล้วนึกในใจว่า..ไม่เลยค่ะ ถ้าไม่ใช่เจ้าฉงนที่คนดีซื้อให้ ป่านนี้มันคงไปเกิดใหม่เป็นต้นอื่นที่มีคนดูแลดีกว่านี้แล้วก็ได้ เจ้าฉงนอยู่กับฉันมาจะครบ 2 ปีแล้วมันยังคงเติบโต แผ่กิ่งก้านสาขาไปเรื่อยๆ ผิดกับความรักของฉัน ที่โรยราไปเมื่อเกือบหกเดือนก่อน แต่ฉันจะพยายามประคับประคองให้เจ้าฉงนไม่เหี่ยวเฉาเหมือนฉัน ฉันจะยังคงดูแลมันอย่างดีต่อไป เพื่อนฉันบอกฉันว่า ถ้าเป็นเขา ป่านนี้เอาไปโยนทิ้งแล้วหล่ะ ไม่ให้เข้ามาในสายตาหรอก เอามาให้เห็นแล้วเจ็บทำไม แต่สำหรับฉัน..ฉันคิดว่าเจ้าฉงนไม่ได้ผิดอะไร มันก็แค่ต้นไม้ต้นนึงที่ได้มาตอนที่ยังหวานชื่น แล้วพอความรักเหี่ยวเฉา เราต้องทิ้งมันด้วยหรอ ทุกๆอย่างรอบตัวของฉันมีคุณค่าเสมอ.. แม้ว่าฉันจะทิ้งเจ้าฉงนไป แต่ถ้าใจฉันยังลืมคนดีไม่ได้ ต่อให้ทิ้งทุกอย่างในโลกก็คงลืมไม่ได้อยู่ดี แบบนี้ก็ดี..เห็นให้เจ็บ ดูให้ชิน ปรับตัวให้ได้ เราคงไม่สามารถเอามุมทุกมุมในบ้าน หรือที่ทุกที่ที่เราเคยไปด้วยกันทิ่งได้หรอก ไม่งั้นฉันคงต้องรื้อบันไดดอยสุเทพทิ้ง พังบ้านที่ฉันอยู่ทุกวันนี้ลง เลิกไปในเส้นทางที่เราเคยไปทั้งหมด ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ ใครจะพูดยังไง ฉันก็ยังคงจะรักเจ้าฉงนต่อไป และจะดูแลมันอย่างดี แม้ว่า..วันนี้ คนที่ให้มันและเคยบอกรักฉันมากมายจะไม่อยู่ดูมันโตอีกแล้ว….
 
ฉงนของพี่อ้วนโตแล้วนะ อุ้มดูแลมันอย่างดี แม้ว่าพี่จะเลิกใส่ใจทั้งฉงนและอุ้มไปนานแล้วก็ตาม..
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s