วันวานยังหวาน..

กลับไปหาม่าม้าครั้งนี้ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม อาจมีบ้างที่เปลี่ยนไป แต่ที่ขาดหายไปอย่างแจ่มชัดคือคนดี วันนี้ฉันมางานวัดที่วัดซอยสอง เมื่อหลายปีก่อนฉันเคยมากับที่บ้านฉันพร้อมคนดี เราเล่นบิงโกกันหลายเกมส์เลยหล่ะ วันนี้วัดนี้มีงานอีกแล้ว มีบิงโก ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ ไม่มีคนดีแล้ว ไม่มีใครขับรถมาส่งฉันหาม่าม้าแล้ว หลังจากคนดีไป..ฉันไม่เห็นเลยว่าใครจะมาแทนคนดีได้ ฉันยังคงร้องไห้คนเดียวต่อไป… เจ็บจัง หวังว่าหลังสงกรานต์นี้จะมีอะไรดีๆ ใหม่ๆเข้ามาในชีวิตบ้าง ขอให้เจอคนที่ทำให้ยิ้มได้สักที สาธุ!!

แต่ตอนนี้…คิดถึงพี่อ้วนจัง

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะลืมพี่ได้..

จะมีไม๊..สักคนที่จะทำให้ลบพี่ไปจากใจได้สักที

ยังคงฟังเพลงเดิม – เดิมที่ร้องว่า…

เพราะว่า"ใจของฉัน"มีไว้ให้"เขา"เท่านั้น…

เผื่อว่าวันพรุ่งนี้ พรุ่งนี้..

"เขา"จะกลับมาหาฉัน กลับมา"รัก"อีกที..

จะนานเท่าไหร่ก็จะรอเขาอย่างนี้…

เจ็บดีจัง เจ็บนานยิ่งกว่าครั้งแรกที่เลิกกะแฟนคนแรกอีก…

ฉันกำลังบอกตัวเองว่า..

ถ้าฉันผ่านความทุกข์ทนครั้งนี้ไปได้

นั่นเท่ากับว่า..ฉันผ่านบททดสอบของชีวิตมาอีกก้าวนึงแล้ว

และฉันยังเข้มแข็งมากขึ้น โตขึ้น..

แต่ในใจฉันยังคงมีคำถามต่อมาว่า..

แล้วเมื่อไหร่ฉันจะแข็งแกร่ง แข็งแรง ผ่านความทุกข์ครั้งนี้ไปได้สักที เมื่อไหร่กัน..

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s