Slim again…

เมาอีกแล้ว ไปเมาอีกแล้ว เมื่อวันสุขที่ผ่านมานัดกับพวกแอน เจี๊ยบ หนิง เอ็ก แนน (เสมือน pre-reunion เลยเนอะ) เที่ยว slim กัน หลังจากที่ติดใจมาจากอาทิตย์ที่แล้ว ฉันกะไอ้แอนหรือชื่อใหม่ของมันคือ แนช(ขอเล่าท้าวความหน่อยเถอะ ไอ้แอนมันขยันเปลี่ยนเบอร์โทรมากๆ แล้วหลังจากที่มันเปลี่ยนชื่อ ไม่ใช่แค่ชื่อเล่นแต่เป็นชื่อจริงด้วยแล้ว มันก็เปลี่ยนเบอร์อีกแล้วก็ส่งเมสเสจมาบอกว่า คุณนภัสได้เปลี่ยนเบอร์แล้ว ฉันกะไอ้บีนักคิดกันอยู่ครึ่งวันว่า ใครวะ ตรูไม่เคยมีเพื่อนชื่อนี้นี่หว่า พอคิดได้นั่งคำแทบตาย มันเพียงแต่ไม่เปลี่ยนชื่อจริง ชื่อเล่น แต่มันดันเปลี่ยนเบอร์อีกด้วย ไม่รู้เปลี่ยนหนีเจ้าหนี้รึไง น่ากลัวจริงๆ เหอะๆๆ) มาว่ากันต่อเรื่องเที่ยวดีกว่า ฉันกะไอ้แอนก็นัดเจอกันที่ตึกที่ทำงานฉันเพื่อกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยไปเจอไอ้เจี๊ยบกะน้องชายมันชื่อชมพู่ที่ slim ส่วนที่เหลือตามไปเจอกันที่ร้าน ให้ไอ้เจี๊ยบไปเอาโต๊ะก่อนตั้งแต่สามทุ่ม ฉันกะไอ้แนชไปถึงประมาณสี่ทุ่มโดนโทรจิกตลอดทางเลย พอไปถึงก็เดินเอาของไปเก็บรถไอ้เจี๊ยบก่อน เพราะว่าต้องไปนอนหอชมพู่กะไอ้เจี๊ยบที่เมืองทอง อ้อ..ลืมบอกไป ที่ว่าชมพู่เป็นน้องชายของไอ้เจี๊ยบเนี่ย มันเป็นทอม แล้วไอ้เจี๊ยบไปอบรมที่เมืองทอง 3 เดือน มันเลยไปอยู่ห้องชมพู่ ตอนเดินไปฝนลงเม็ดปอยๆ คาดว่าอีกไม่นานต้องไม่สบายแน่ๆ พอเก็บของเสร็จแนนก็มาถึงพอดี ก็ตรวจบัตรแล้วเข้าไปเที่ยวกัน วันนี้เราได้โต๊ะชั้น 2 แต่ว่าวันนี้ได้โต๊ะดีกว่า เพราะติดริมระเบียงเห็นวงที่เล่นสดข้างล่าง เจี๊ยบพาเพื่อนมาด้วยอีก 4 คนเป็นเพื่อนที่ทำงานอยู่กระทรวงด้วยกัน พอไปถึงก็สั่งวอดก้ามา 2 ขวด ถามไอ้แนชว่าจะหมดหรอ เพราะมีบางคนไม่กิน ไอ้แนชมันบอกว่าหมดแหล่ะ เออ จริงด้วยอ่ะ ชั่วโมงเดียวขวดนึงแล้วอ่ะ ฉันกินไปแก้วแรกนี่ก็มึนเลย แล้วยังไม่ทันเท่าไหร่มันบอกให้เล่นเป่ายิ้งฉุบกะชมพู่ฉันแพ้เจอ shot ไปหนึ่ง โห กินเสร็จปุ๊บนี้วาบลงไปกระเพาะเลยอ่ะ แบบว่ากินแล้วรู้ตัวเลยว่าเด๊วต้องเมาแน่ๆ ก็กินต่อไปเรื่อยๆ เริ่มเมาคับ ร้องไห้อีกแล้ว พอเพลงจำทำไมขึ้นน้ำตาก็ไหลเลย รู้อยู่แล้วว่าวันนี้ต้องร้องไห้อีกแน่ๆเพราะเมื่อเย็นยังร้องอยู่เลย เส้าๆเพื่อนๆก็ได้แต่ปลอบ บอกว่ามาเที่ยวห้ามร้องไห้ แต่วันนี้แปลกแหะ วันนี้มีแต่คนแก่ โต๊ะขนาบข้างแก่หมดเลย ตกดึกฉันก็เมาแล้วก็แด้นช์ๆๆ โต๊ะข้างๆก็มาอีกแล้ว แล้วก็เอายาดมมาให้ดมเพราะเห็นว่าเมามากแล้ว ไปๆมาๆ มามั่วเต้นกะฉันเฉยเลย แต่แก่อ่ะคุยไปคุยมา โหพี่ท่านอายุ 41 แล้วอ่ะแก่เนอะ เป็น graphic designer ไม่ไหวๆ พอร้านปิดแล้วชมพู่ก็ลากฉันกลับ ประมาณว่าไม่รู้ตัวแล้ว ชมพู่บอกว่าเดินบ๊ายบายมาตลอดทาง ฮ่าๆ ตลกตัวเองดี บ้าไปแล้วอ่ะ แล้วก็มีคนตามมาบ๊ายบายด้วยอ่ะ แบบว่ารู้จักกันรึป่าว เดินมาคุยไรประมาณเนี้ยแต่ตัวฉันเองหรอ เหอะๆๆ จำไม่ได้อ่ะ จำอะไรไม่ได้เลย รู้แต่ว่าสนุกดี เดี๋ยวนี้ผู้ชายหน้าตาดีหายไปไหนหมดหนอ แต่จริงๆแล้วหลักๆชอบไปดูผู้หญิงมากกว่า สวยดี อิอิ หรือว่าฉันเบี่ยงเบนตามไอ้แนชกะไอ้เจี๊ยบไปแล้ว สรุปไอ้พู่ลากกลับไปนอนห้องพู่ที่เมืองทอง ตอนนั่งรถมาพู่บอกว่ายังเปิดกระจกบ๊ายบายคนข้างนอกอยู่เลย เวลาคนเมานี่ก็แปลกดีเนอะ ทำอะไรโดยไม่ต้องคิด แต่ของฉันเป็นการกระทำที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร ไม่เป็นไรหรอก แต่ไอ้เจี๊ยบมันบอกว่า ไม่เป็นภัยกับคนอื่น แต่เป็นภัยกับตัวแกน่ะสิ หนุ่มๆจะหิ้วไปไหนไม่รู้ตัว เลยบอกมันว่าก็อยู่กะพวกแก พวกแกดูแลอยู่แล้วหล่ะ ม่ะกัวหรอก จิงมะ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s