where is my dark knight?

เหงาจัง ยามที่ไม่มีใคร เวลาท้อที่ต้องสู้คนเดียวนี่เหนื่อยจังเนอะ ผู้คนรอบข้างมากมายพร้อมที่จะเอารัดเอาเปรียบแก่งแย่งชิงดี กลับมาบ้าน ก็ได้แต่ก้มดูโทรศัพท์ตัวเองว่ามีใครโทรมาไม๊ ไม่มีเลย ไม่มี miss call จากใครทั้งสิ้น วันนี้ใช้เวลาให้หมดๆไปกับการไปฟิตเนส เพราะกลับบ้านมาก็ไม่รู้จะทำอะไร ไม่รู้จะคุยกับใคร ใครๆเขาก็มีแฟนกันหมดไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือพี่ๆที่ออฟฟิศ พอหมดเวลางานใครจะไปกล้ารบกวนพวกพี่เขา คนที่เหงามันก้คงต้องเหงาคนเดียวต่อไป จนถึงตอนนี้ เที่ยงคืนกว่าแล้ว..ยังไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดี งานก็มีปัญหา จริงๆแล้วซินเดอเรลหมีอย่างฉันคงต้องเข้านอนแล้วสินะ วันนี้เซ็งมาก มีแต่ปัญหา คอนแทคเลนส์ก็เคือง มองจอคอมมากก็ไม่ได้ ทะเลาะกะเพื่อนร่วมงานที่ไมอามี่อีก เฮ้อ…ไม่รู้จะปรึกษาใครแล้ว คงต้องพึ่งที่พึ่งสุดท้ายนั่นก็คือตัวเองแล้วหล่ะ อดทนเข้าไว้นะ อดทนไว้ แม้ไม่รู้ว่าจะต้องอดทนไปจนถึงเมื่อไหร่ แต่สักวันเราคงเดินพ้นอุโมงค์ที่มืดมิดนี้สักที เหงา…เหงา…เหงา…อัศวินตัวจริงของฉันปรากฏกายออกมาสักทีสิ จะหมดแรงรออยู่แล้วนะ T_T
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s