เบื่อผู้ชายเอาเปรียบจริงๆ

ในชีวิตนี้ไม่เคยคิดจะดูหนังเกาหลีเลย เพราะคิดว่าตัวเองคงไม่ชอบหนังแนวนี้ แต่ว่าเรื่องมันสืบเนื่องมาจากการไปแม่สายกับม่าม้าเมื่ออาทิตย์ก่อน แล้วได้ซื้อDVD หนังเกาหลีมา ม่าม้าเนี่ยชอบดูมากๆ ฉันเดินๆแล้วก็เจอ coffee prince ม่าม้าบอกว่าสนุกดีลองเอาไปดูสิ เลยซื้อมา สรุปหลังจากที่กลับมากรุงเทพ ทุกคืนหลังเลิกงาน ฉันต้องมานั่งดูจนดึกดื่น ยิ่งดูก็ยิ่งชอบพระเอกน่ารักจัง ดูไปดูมาจนถึงแผ่นสุดท้าย แล้วฉันก็เริ่มรู้สึกว่าพระเอกหน้าคุ้นๆนะเนี่ย เหมือนใครที่ฉันรู้จ้กหว่า จนถึงตอนสุดท้ายของเรื่องแล้วฉันก็คิดออก…ติ้ง!!! พี่สันนี่เอง พระเอกในเรื่องนี้ชื่อ"ฮานกร" หน้าตาคล้ายพี่สันมากๆ แต่ว่าพระเอกหุ่นดีกว่า ยิ่งดูหนังเรื่องนี้ยิ่งคิดถึงตัวเอง ว่าถ้าเรามีแฟนเราก็คงมีความสุขแบบนี้เนอะ เมื่อไหร่น้อ ฉันจะมีเรื่องราวความรักที่ทำให้ฉันมีความสุข แล้วทำให้ฉันอมยิ้มทุกครั้งเมื่อนึกถึงอีกสักที ตอนนี้ว่างเปล่า..เมื่อไหร่พระเอกในชีวิตจริงของฉันจะปรากฏกายออกมาซะทีน้อ ขอแว๊ปนอกเรื่องหน่อยนะ..เมื่อคืนไปเลี้ยงส่งพี่ที่ทำงานที่เขาลาออกมาด้วยหล่ะ ไปเกะกันที่ใบไม้ร่าเริงแถวอโศก เรื่องมันไม่มีไรมากหรอกก็เหมือนเคย แต่ทว่าไฮไลท์ของเรื่องเนี้ยมันอยู่ตรงที่มีพี่ที่ออฟฟิศอีกคนที่ยังไม่ได้ลาออกแต่ก็แทบจะเป็นแก๊งที่ไปร้องเกะด้วยกัน กินข้าวด้วยกันค่อนข้างบ่อยเนี่ยแหล่ะ เรียกได้ว่าสนิทเลยทีเดียว หลังจากที่เมื่อหลายเดือนก่อนเราเคยไปโรงเบียร์กันแล้วฉันก็เห็นว่าความประพฤติพี่เขาเป็นไงเวลาเมา ครั้งนั้นก็ไม่คิดไรมากหรอก คิดว่าเขาเมาเลยไม่ถือสา ก็แค่รู้สึกว่า โห..จากคนที่สุภาพไหงพอเหล้าเข้าปากมือกลายเป็นปลาหมึกฟระ แต่เขาคงไม่ตั้งใจ แต่พอมาออฟฟิศกลางวันแสกๆ วันนั้นฉันแซวเขาว่าในโหลทอฟฟี่ไม่มีเยลลี่เหลือเลย พี่เอาไปใช่ไม๊ ฉันก็แบมือขอเยลลี่เขา เขาพูดว่าไม่มีพร้อมกับจับมือฉันเอาไปแล้วตีเล่นเบาๆ ฉันก็งงๆแต่ก็ไม่อะไร แต่เมื่อวานนี้สิ เพราะฉันเลิกงานดึกกว่าคนอื่น เลยไม่มีคายรอฉัน ฉันเลยบ่นเล่นๆกับเพื่อนว่า ไม่มีคายรอเดี๋ยวหนีไปเที่ยวสลิมเลยนะ สักพักพี่คนนี้ก็โทรมาบอกว่า เดี๋ยวไปกับพี่นะ พี่รอ ฉันก็แบบว่า..คิดในใจทำไมต้องเป็นคนนี้ฟระ แต่ก็โออ่ะ หัวค่ำแถมคนพลุกพล่านคงไม่เป็นไร พอเอาเข้าจริงโชคดีที่มีน้องที่บัญชีอีกคนไปด้วย ค่อยโล่งใจหน่อย เราก็เดินจากออฟฟิศกันไปเพื่อจะนรถไฟฟ้า ระหว่างทางตอนเดินข้ามถนน พอดีว่ารถแท็กซี่มันวิ่งมาทางฉัน พี่คนนี้เขาก็รีบเข้ามาไล่ให้ฉันเดินเร็วๆพร้อมกับเอามือโอบเอวไล่ให้เดินไป จริงๆแล้วเนี่ย บอกเฉยๆฉันก็รู้เรื่องนี่นา – -" แต่ก็เอาเหอะ เขาคงไม่ได้อะไรหรอก บางครั้งผู้ชายบางคนก็ไม่คิดไรมากไม่ใช่หรอ(แต่เพื่อนฉันบอกว่า แต่ส่วนมากมันคิดว่ะเลยทำแบบนี้) ก็เดินกันไป ก็มีช่วงนึงที่พี่เขากับน้องเดินไปก่อนแล้วฉันเดินไม่ทัน เดินมาได้สักพักพี่เขาหยุดรอฉันโดยปล่อยให้น้องเดินไปก่อนอย่างไม่สนใจฉันเลยแซวไปเล่นๆว่า แหมไม่ต้องกลัวหนูหลงหรอกน่า เขาก็บอกว่าไม่ได้กลัวหลงแต่เป็นห่วงมากกว่า ฉันก็แบบ "หืม?" เขาก็ยิ้มๆเดินไป ตอนขึ้นรถไฟฟ้าก็อีก คนมันแน่นมากๆอ่ะ แทบจะเป็นปลากระป๋อง แล้วคิดดูดิ ไม่มีที่จับอ่ะ น้องก็ไปจับพี่เขา ประมาณว่าถ้าจะล้มจะได้ดึงพ่เขาไว้ ส่วนฉันหรอยืนข้างเขาแต่ไม่จับหรอก กลัวจับไปแล้วพี่เขาคิดว่าเล่นด้วย แต่อย่างที่บอก รถมันคนแน่นก็เบียดเขา เขาก็มองมายังฉัน ถ้าฉันไม่คิดมากไปนะฉันคิดว่าเขาไม่ได้มองหน้าฉันหล่ะ อ้อ..ลืมบอกว่าเมื่อวานใส่เกาะอกแล้วก็มีเสื้อเชิ้ตแขนสั้นเป็นแบบป้ายกันแล้วไปผูกเป็นโบว์ไว้ข้างหลัง ฉันว่ามันก็ไม่โป๊นะ ฉันเลยทำหน้านิ่งๆแล้วหันไปมองหน้าเขา เขาก็ยิ้มให้แบบไม่มีไรเกิดขึ้น – -" หรือฉันคิดมากไปเองฟระ พอถึงเราก็เดินไปที่ร้านกัน ระหว่างทางที่เดินเนี่ยร้อน พอไปถึงฉันก็ขอนั่งตรงแอร์ลง พี่เขาก็มานั่งข้างๆ สรุปที่นั่งที่เป็นโซฟาเนี่ย ฉันโดนหนุ่มๆนั่งขนาบข้าง เป็นทำเลที่ไม่ดีสักเท่าไหร่เลย โดยมีพี่คนนี้นั่งข้างขวา นั่งซะติดเลย แต่ก็เอาเหอะ โซฟามันเล็กไม่ว่ากัน ก็เอาเมนูมาดูกัน ก็ถามเขาว่าพี่จะกินอะไร เขาก็เอาหน้ายื่นมาเหมือนอ่านเมนูที่ฉันกางอยู่ แต่หน้าเนี่ยใกล้เชียว ฉันเลยพับเมนูปิดแล้วส่งให้เขาดู เขาก็รับไปอ่านแล้วยื่นกลับมาให้ฉันดูอีก เอาหน้ามาใกล้อีกแล้ว ทีนี้ฉันเลยบอกว่าพี่สั่งเหอะ กินไรก็ได้ไม่ต้องถามแล้วหล่ะ แล้วก็ขยับไปนั่งติดกับพี่อีกคนแทน พอสั่งอาหารเสร็จก็เริ่มร้องเพลง พอส่งไมค์ให้เขา เขาก็เอาไมค์มาเหมือนจะให้ฉันช่วยร้องด้วย แล้วก็เขยิบมาใกล้อีกแล้วอ่ะ ฉันเลยเริ่มรู้สึกว่า เอ…พี่มันเมาดิบเปล่าวะ หรือว่า ครั้งที่แล้วมันไม่เมา แต่แกล้งเมา แล้วเป็นคนที่กินเหล้าเก่งมาก กินเยอะแล้วไม่ออกอาการ แล้วดันมามอมฉันอีก เขาบอกว่ามีคนบอกว่ามาฉันคอแข็งไหนขอดูหน่อยว่าจริงหรือเปล่า ฉันก็กินไปเรื่อยๆ พอพร่องไปหน่อยเขาก็รีบเติมเหล้าอ่ะ คิดดูดิ..เติมแต่เหล้าอ่ะ mixer ไม่เติม คือกะมอมเลยอ่ะ ฉันก็กินไปให้เขารู้ว่าฉันไม่อ่อนอย่างที่คิดนะ คิดดูกินยังไงไม่รู้ 2 คน red 2 ขวดอ่ะ พอดีนั่งๆอยู่มีโทรศัพท์ฉันมา ฉันเลยออกมารับสายข้างนอก คุยไปพักนึงก็ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ พอกลับไปพี่เขาก็แซวว่าแหม แฟนตามกลับบ้านหรอ เคลียร์กับแฟนมารึไง หายไปตั้งสองเพลงแน่ะ ฉันเลยแซวกลับว่า เฮ้ย..พี่นับเวลารอเลยหรอ เขาก็หัวเราะ เขาก็แซวว่าไหนว่าไม่มีแฟนไง ก็บอกว่า อืม..ไม่มี แล้วเขาก็ถามไรไม่รู้ ไม่ได้ฟังก็เลยไม่สนใจ ร้องเพลงแล้วก็แดนซ์ต่อ ในกลุ่มที่ไปเนี่ยเขาจะเรียกฉันกะเพื่อนอีกคนว่าเป็นแดนเซอร์ เพราะว่าเต้นได้ตลอดทุกเพลง มีเพื่อนที่มาใหม่ตกใจทีเห็นฉันเป็นแบบนี้ เขาบอกว่าไม่น่าเชื่อว่าหน้าตาแบบนี้จะเป็นได้ขนาดนี้ ไม่คิดว่าจะกินเหล้าเก่ง จะแดนซ์กระจายอย่างไม่แคร์สายตาใคร สำหรับฉัน มันผิดด้วยหรอ เราสนุกไม่ทำให้ใครเดือดร้อนเป็นพอ เขาก็บอกว่าแค่คิดว่าเป็นคนขี้อาย เรียบร้อยน่ะ ฉันก็หัวเราะ พอฉันลงมาเข้าห้องน้ำกับเพื่อน เพื่อนมันก็พูดขำๆว่า ออกมาห่างๆพี่เขาก็ดีนะ เห็นพี่มันเอียงใส่แกตลอด แถมาหาทุกครั้งที่มีโอกาสเลย เลยบอกว่า อืม…รู้แล้วหล่ะ เซ็งจัง ทำไมผู้ชายสมัยนี้จ้องเอาเปรียบผู้หญิงชะมัด ที่ผู้หญิงเขาไม่พูดใช่ว่าเขายินดีให้คุณทำแบบนี้นะ หากแต่เป็นเพราะเขาเกรงใจหรือคิดว่าคุณไม่ได้ตั้งใจมากกว่า ยิ่งยอมเหมือนได้ใจเนอะ น่าแพ่งกาบาลสักที พอตอนเลิกพี่เขาก็ถามว่ากลับยังไง ก็เลยบอกว่ากลับกับพี่อีกคนไม่ต้องเป็นห่วง พี่เขาเลยกลับกับเพื่อนฉันที่บ้านอยู่ทางเดียวกับเขาแทน เฮ้อ…เซ็งเจงๆ พูดไรมากก็ไม่ได้ ทำไรแรงก็ไม่ได้ อึดอัดโว้ยยย…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s