เพราะเธอ..

ระหว่างโลกไซเบอร์กับฉันไม่เคยแยกกันได้เลยหลังจากที่ฉันได้เข้าสู่โลกนี้มาตั้งแต่ ม.ปลาย ไม่ว่าใครให้ฉันเลิกเล่น ฉันก็หาวิธีเลี่ยงได้ตลอดและยังคงท่องโลกอินเตอร์เนตต่ออย่างไม่เคยห่างหาย ไม่ว่าใครจะยื่นคำขาดยังไงฉันไม่เคยสนใจ ก็ในเมื่อฉันไม่อยากเลิกเล่นนี่นา แต่พอมาเจอเจ้าเขี้ยวเงินเป็นคนเดียวที่ไม่ขอให้ฉันเลิกเล่น แต่ฉันเองกลับรู้สึกว่าฉันไม่เล่นก็ได้ ปกติฉันจะต้องออนไลน์เพื่อเช็คโน่นดูนี่ แต่พอมีเจ้าเขี้ยวเงินฉันสามารถห่างกับไซเบอร์ได้อย่างไม่นึกถึงเลย ตั้งแต่เย็นวันสุขแล้วเจ้าเขี้ยวเงินไปรับฉันที่ทำงาน ตอนแรกยังแซวอยู่เลยว่าอาทิตย์นี้จะมารับกี่โมงน้อ เพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเขี้ยวเงินมารับฉันที่ออฟฟิศตั้ง สองทุ่มครึ่งแน่ะ นั่งทำงานซะเปื่อยเลย พออาทิตย์นี้รถไม่ติดมาก อีกอย่างมีภารกิจต้องไปลงทะเบียนเรียนที่เดอะมอลล์บางแคด้วยก่อนสามทุ่ม เจ้าเขี้ยวเงินมาถึงก่อนเวลาเลิกงานอีก ฉันเลยแอบแว๊ปกลับบ้านก่อนเวลา เขี้ยวเงินขี้อ้อนมั่กๆ เหมือนเด็กๆเลย ระหว่างทางรถก็ติดแต่เจ้าเขี้ยวเงินไม่หงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย หันหน้ามามองแล้วยิ้มแล้วก็จับมือฉันไปตลอดทาง ฉันเลยถามว่าจับทำไมเนี่ย เจ้าเขี้ยวเงินก็มักจะตอบเสมอว่ากลัวหายน่ะ กลัวหนีไปไหน ไม่รู้โปรโมชั่นนี้จะนานสักกี่เดือนเนอะ แต่ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยเนี่ย มีความสุขจัง เราไปลงทะเบียนที่เดอะมอลล์เสร็จก็หิวโซกันเลย จริงๆแล้วหิวตั้งแต่ก่อนไปสมัครเรียนแล้วหล่ะ ระหว่างทางเดินไปที่เรียนผ่านร้านขนมเยอะมาก ที่น่าแปลกคือเราชอบกินขนมไทยๆเหมือนกัน เพราะฉะนั้นเราก็จะเลือกอะไรที่เหมือนๆกัน เราลงมาซื้อถั่วแปบกับขนมด้วงก่อนขึ้นรถกลับ แล้วเราก็กลับมากินหมูกระทะกัน ท่าทางเจ้าเขี้ยวเงินหิวมากนะเนี่ย เลยแซวว่าเนี่ยถ้าอยู่บ้านก็ไม่ต้องมาหิวโซถึงสามทุ่มอยู่นี่หรอก เจ้าเขี้ยวเงินก็ปากหวานตอบว่าก็กินข้าวอยู่บ้านแล้วมันไม่อร่อยนี่คะ ต้องมาเห็นหน้าถึงจะอร่อย ^^) เลี่ยนได้อีกนะเนี่ย พอกินข้าวเสร็จก็กลับบ้านกัน บอกเขี้ยวเงินว่าพรุ่งนี้ไปอำเภอแต่เช้านะ ไปด้วยกัน เขี้ยวเงินถามใหญ่เลยว่าไปทำอะไร เลยพูดเล่นว่าไปจดทะเบียนไปไม๊ เขี้ยวเงินบอกได้เลย เอกสารมีครบ เดี๋ยวจะต้องแต่งตัวหล่อๆซะหน่อย ถามว่าทำไม ก็ตอบว่าก็จะไปจดทะเบียนสมรสไง เลยต้องหล่อๆ ขำเนอะ เวลาเขี้ยวเงินยิ้มกับหัวเราะนะ น่ารักมากๆ พอเช้าวันเสาร์เรามีโปรแกรมกันเยอะมาก เช้าแปดโมงครึ่งเราออกจากบ้านไปอำเภอกัน จริงๆแล้วฉันต้องไปเลือกตั้งล่วงหน้าเพราะว่าอาทิตย์หน้าจะไปหาม่าม้ากัน เขี้ยวเงินถึงรู้ว่าฉันไปอำเภอทำไม อิอิ หลังจากนั้นก็อไปฟอร์จูนกัน เอาโทรศัพท์ไปซ่อมเพราะว่า touch ของฉันพังซะแล้ว touch แล้วไม่โดนตำแหน่ง ถ้าเอาเข้าศูนย์ hutch ต้องใช้เวลาอย่างน้อย สองอาทิตย์เขี้ยวเงินเลยบอกว่าเดี๋ยวเขาพาไปเองนะ เอาไปซ่อมที่ศูนย์เลยดีกว่า เพราะว่าเครื่องนี้ไม่มีซิมการ์ดอ่ะ สรุปเลยไปฟอร์จูนกันฉันไม่เคยไปเลยอ่ะ เขี้ยวเงินบอกว่าพี่ๆที่ออฟฟิศชอบมาทำบุญแถวนี้กัน ที่วัดโพ มาปล่อยโค ฮ่าๆๆ รู้เลยว่าหมายถึงอะไร วัดโพเนี่ยอลังการน่าดู อิอิ พอเอาโทรศัพท์ไปซ่อมเสร้จเราก็ไปเจเจกันต่อ ปีกว่าแล้วมั้งที่ฉันไม่ได้ไปเจเจเลย เขี้ยวเงินท่าทางจะคล่อง จำได้หมดทุกซอกทุกมุม แต่อาจเป็นเพราะเขามีความหลังกับที่นี่มั้ง เขาเลยเชี่ยวกับี่นี่ ไม่ว่าจะหาที่จอดรถหรือซอยที่เดินดูของ เราเดินกันนานมากตั้งแต่เที่ยงถึงสามโมงกว่าแล้วเราก็นั่ง mrt ไปเอาโทรศัพท์กัน สรุปscreen มันเสีย แต่ดีที่อยู่ในประกัน ก่อนหน้าเอามาซ่อมฉัน hard reset ไปแล้วข้อมูลก็ไปหมดเลย เบอร์โทรทุกอย่าง แต่ไม่เป็นไร มีเขี้ยวเงินอยู่ทั้งคน แล้วเราก็กลับมาเจเจกันอีกรอบเพราะฉันยังซื้ออะไรไม่ได้เลย ขากลับเราเล่นกันมาตลอดทางเลย เพราะฉันเพิ่งซื้อที่คาดผมเป็นดอกไม้ดอกเดียวอยู่บนหัวมาอันนึง เจ้าเขี้ยวเงินก็คะยั้นคะยอให้ใส่ให้ดูอยู่นั่นอ่ะ แหย่เล่นตลอดทาง เหมือนในโบกี้รถไฟนี่มีกันสองคนจริงๆนะเนี่ย สรุปก็ไม่ได้อะไรจริงๆด้วย แต่ที่ได้รับสำหรับวันนี้คือ เวลาที่ฉันดูเสื้ออยู่ หรือทำอะไร เวลาที่เจ้าเขี้ยวเงินไม่ได้อยู่ข้างๆ ถ้ามองหาเจ้าเขี้ยวเงิน จะเห้นเจ้าเขี้ยวเงินมองเราอยู่ห่างๆ ให้ความรู้สึกว่าเขี้ยวเงินจะอยู่ด้วยเสมอ ไม่ห่างไปไหน กับคนบางคนเวลาเราดูเสื้อผ้าหรือของผู้หญิงเขาก็จะเดินไปดูอย่างอื่นฆ่าเวลา แต่เจ้าเขี้ยวเงินมองตามตลอด ตลอดเวลาที่เดินเจเจ เขี้ยวเงินจะจับมือไว้ตลอดไม่ก็เดินโอบอยู่ข้างหลังไม่เคยห่างเลย ถ้าปล่อยมือเขี้ยวเงินจะหันมามองหน้าแล้วถามทันทีว่าเป็นอะไร ท่าทางจะกลัวหายจริงๆด้วย อิอิ เราเดินไปดูโซนสัตว์กันด้วย เขี้ยวเงินเป็นคนรักสัตว์เหมือนฉันเลย ดีจัง ไปดูกระตั้วชื่อจีจี้ น่ารักมากๆ เขี้ยวเงินพูดตลอดทางเลยว่านกน่ารักเนอะ ก่อนหน้านี้เห็นเขี้ยวเงินเล่นแต่กับหมากับแมวแต่เปล่าแหะ เขี้ยวเงินชอบหมดเลยอ่ะ ตอนเช้ายังเห็นเขี้ยวเงินเล่นกับน้ำตาลแมวที่บ้านซึ่งฉันเองยังจับมันไม่ได้เลยอ่ะ แปลกที่น้ำตาลให้เขี้ยวเงินจับเล่นอ่ะ พอออกจากเจเจก็เริ่มหาข้าวกินเราไปท่าน้ำนนท์กันด้วยแต่ก็ไม่มีไรน่ากิน ขับรถวนไปวนมา เพราะฉันบอกว่าอยากกินเหล้า เขี้ยวเงินถามทันทีเลยว่าทำไมอยากกินเหล้า ต้องมีเหตุผล ถ้ากินเพราะอยากฉลองจะให้กิน แต่ถ้ากินเพราะโศกเศร้าไม่ต้องกิน ไม่อยากให้กิน ไม่เห็นมีไรดีกับร่างกายเลย เลยบอกว่าจริงๆแล้วอยากไปเที่ยว ไม่ได้ไปเที่ยวมานานแล้ว เขี้ยวเงินเลยบอกว่างั้นไป กลับไปข้าวสาร ระหว่างทางฉันนึกขึ้นได้ว่าจะต้องตรวจร่างกายกินเหล้ามากไม่ดี เลยบอกว่าไม่เอาแล้วดีกว่า สรุปขับรถเล่นไปวงแหวนพระรามห้าโน่นแล้วก็ไปแวะกินก๋วยเตี๋ยวไก่มะระที่ตลาดสดกลางคืนกัน แล้วก็มาซื้อ barcadi กินกัน กินมาในรถฉันกินไม่ถึงครึ่งขวดเลยก็หลับในรถแล้ว แหะๆๆ เขี้ยวเงินแซวว่าอ่อนอ่ะไอ้น้อง อาจเป็นเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน รักเขี้ยวเงินจัง…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s