ส่งนางฟ้ากลับสวรรค์..

ในช่วงเวลานี้คงไม่มีใครไม่สนใจข่าวพระราชทานเพลิงพระศพพระพี่นางฯ เมื่อครั้งพิธีซ้อมใหญ่ฉันก้อไปมาแล้ว และยังได้รูปราชรถที่สวยงามมากๆมาด้วย แต่ครั้งนี้ฉันตั้งใจไปร่วมพระราชพิธีที่คิดว่าไม่มีใครอยากให้มี เราทุกคนตั้งใจไปส่งนางฟ้าในใจของพวกเรากลับสวรรค์ ฉัน แจ็คแล้วก็น้าแอ๊วเดินจากแยกปิ่นเกล้าข้ามสะพานปิ่นเกล้ามาสนามหลวงกันเพราะน้าแอ๊วไม่กล้านั่งเรือข้าม เลยต้องเดินกัน วันนี้ฉันตั้งใจแต่งตัวให้สวยที่สุดเพื่อจะไปส่งนางฟ้า ฉันใส่เดรสสีดำลูกไม้ไฮโซมาก พร้อมรองเท้ามีส้น ตอนแรกก้อคิดในใจว่าเอ..มันเว่อร์ไปไม๊น้อ แต่พอไปถึงแล้วไม่เลย ส่วนมากแต่งตัวกันดีๆทั้งนั้น แจ็คเองก้อใส่เสื้อดำ กางเกงดำแล้วก็รองเท้าหนัง น้าแอ๊วก้อแต่งตัวเรียบร้อย เราเดินไปถึงประมาณเกือบสองทุ่มได้ คนเยอะมากสนามหลวงงี้แทบไม่มีที่เดินเลย เราแวะดูไปเรื่อยๆ แล้วก็เดินไปดูพระเมรุแล้วก็กลับมาวางดอกไม้จันทน์ ช่วงต่อแถววางดอกไม้ ได้มีโอกาสดูละครหุ่นกระบอก ไม่เคยคิดเลยว่าจะสนุกแบบนี้ ดูแล้วไม่อยากเลิกเลย แต่ว่าได้เวลาในหลวงอันเป็นที่รักของเราเสด็จแล้ว เลยต้องหยุดการแสดงต่างๆไปก่อน น้าแอ๊วไปหาที่นั่งเพื่อรอดูหุ่นละครโจหลุยส์ ฉันกับแจ็คก้อไปเดินเล่นพักนึงก้อกลับมาหาน้าแอ๊ว แต่ว่าไม่อยากนั่งตรงที่น้าแอ๊วนั่งเพราะเห็นไม่ชัดเลยเดินมาตรงแถวที่เขาให้วางดอกไม้จันทน์เพราะจะชัดกว่า เรายืนเกาะรั้วเหลืองตั้งแต่สามทุ่มจนถึงห้าทุ่มก้อไม่มีวี่แววหุ่นละครเล็กจะเล่นสักที ทีนี้ฉันเริ่มไม่ไหวแล้ว ไม่ได้นั่งเลย พอดีคุณตาที่นั่งข้างหน้าไปหาถึงพลาสติกจากไหนมาไม่รู้เยอะเลย เอามาปูนั่งแล้วก้อเอามาแบ่งๆ คุณตาบอกว่าเอาไปแบ่งๆกันเลยนะลูก น่ารักจัง คือรู้สึกถึงความอบอุ่นถึงความมีน้ำใจของคนไทยด้วยกันได้เลย ปกติแล้วเราจะเจอแต่คนในเมืองแข่งแย่งชิงดีกัน ไม่ค่อยมีน้ำใจให้กันสักเท่าไหร่ แจ้ครับถึงมาแล้วขอบคุณ เราเอามาปูนั่งกัน แจ็คยังคงดูแลอย่างดีเหมือนเดิม ตอนก่อนจะได้ถุงมาปูนั่ง แจ็คยังให้นั่งบนขาแจ็คเลย ทั้งๆที่เราก้อเมื่อยเหมือนๆกัน พอห้าทุ่มน้าแอ๊วก้อโทรมาว่าจะกลับไม๊เพราะเขายังไม่เริ่มเล่นเลย เลยบอกว่ารอถึงเที่ยงคืนแล้วกันได้ที่นั่งแล้ว เราก้อรอจนถึงเที่ยงคืน อ้อ ตอนที่ยืนรอเนี่ยเห็นพราะจันทร์ทรงกลดด้วย ตอนแรกไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าทำไมวันนี้พระจันทร์แปลกๆหว่า งัวอีกแล้วฉัน เรารอถึงเที่ยงคืนก้อไม่เล่นน้าแอ๊วเลยบอกว่ากลับเหอะ เราเดินออกมาหน่อยก้อเจอตำรวจกั้นบอกว่าจะมีขบวนเสด็จเราก้อรอรับเสด็จกัน รอนานมากประมาณเกือบชั่วโมงแน่ะ เมื่อยสุดๆ แต่โชคดีที่ฉันอยู่ประมาณแถวที่สามจากรั้วสีเหลืองที่กั้น น้าแอ๊วอยู่แถวสองแต่ว่าแถวหนึ่งกับสองต้องนั่งลง ฉันเลยโชคดีเป็นคนยืนแถวแรก ตอนพระองค์ท่านเสด็จผ่านมา รถแล่นช้ามาก เห็นพระองค์ท่านทั้งสองชัดมากๆ ในหลวงทรงโบกพระหัตถ์ขวาให้พสกนิกรของท่านตลอดทาง ภาพนั้นยังติดตาอยู่เลย มีเสียงพูดเบาๆว่าทรงพระเจริญๆๆ ความรู้สึกตอนพนมมือรับเสด็จท่านนั้นคือ น้ำตาจะไหล ไม่รู้ทำไม แต่ที่แน่ๆฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคนมากมายถึงน้ำตาไหล หาคำบรรยายไม่ได้แต่รู้สึกว่าตื้นตันและรักพระองค์ท่าน ไม่รู้ว่าทำไม พอขบวนผ่านไปเราก้อเดินข้ามสะพานกลับไปฝั่งธนเพื่อหารถกลับกัน คนเดินกลับกันเยอะมาก คนแก่มากมายเดินถอดรองเท้า ที่เห็นคือบางคนฉันยังคิดในใจเลยว่าเดินไหวหรอ แต่ยายทั้งหลายมาด้วยใจจริงๆ เหมือนกับฉันที่มาด้วยใจเช่นกัน แจ็คกี้งัวน้อยของฉันบอกว่า ถ้าไม่ได้คบกับฉันคงไม่มีโอกาสพบเจอพระองค์ท่าน เป็นสิริมงคลแบบนี้ในชีวิต กว่าเราจะถึงบ้านก้อตีสองแล้ว เราตื่นกันสายเลยหล่ะ วันอาทิตย์ฉันต้องไปฉีดวัคซีนตับอักเสบเอบีที่โรงบาล พอฉีดเสร็จปวดมากๆไข้ขึ้นเลย แล้วเราก้อไปมาบุญครองต่อเพื่อหาชุดไปงานหมั้นโอ๊ะอาทิตย์หน้ากัน แจ็คได้ชุดแล้วแต่ฉันสิ หายากชะมัดผู้ชายนี่น่าอิจฉาเนอะ แต่งตัวง่าย สุดท้ายยังไม่ได้ชุดเลย เฮ้อ เส้าจัง ยังตั้งหน้าตั้งตาหาต่อไป…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s