บางปู..

เกลียดเสาร์อาทิตย์ ฉันเกลียดเสาร์อาทิตย์เมื่อตอนไม่มีใคร ทำไมต้องมีเสาร์อาทิตย์ด้วย อยากทำงานมันให้ครบ 7 วันไปเลย ไปกินข้าวกับที่บ้านมา ป้าตุ๊คงเห็นว่าฉันซึมๆมั้ง ไม่ออกไปไหน เลยบอกว่าไปกินข้าวบางปูกัน จริงๆแล้วฉันไม่อยากไปหรอก เพราะบางปูเนี่ย ฉันอยากไปกับแจ็ค ไปกินข้าวถ่ายรูปด้วยกัน ตอนเย็นๆ แต่มันไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว ฉันเพิ่งเปิดถุงพลาสติกที่แจ็คใส่ของมาคืนก่อนออกไปบางปู ในถุงรองเท้าแตะของฉัน มีพวงกุญแจที่ฉันทำให้เขาอยู่ในนั้นด้วย เห็นแล้วน้ำตาไหลเลย ไม่อยากจะเชื่อว่าจะทำร้ายกันได้ขนาดนี้ เขาไม่จำเป็นต้องเอามันมาคืนก็ได้ เพราะฉันตั้งใจทำให้ ไม่คืนธรรมดา ใส่รวมมากับรองเท้าแตะ คือทำยังไงก็ได้ให้ฉันเจ็บให้ได้มากที่สุดใช่ไม๊ นี่ใช่ไม๊ที่ต้องการ อยากทำอะไรก็เชิญเลย เอาให้พอ ให้สะใจ ถ้าคิดดีแล้วว่าสิ่งที่ทำลงไปแล้วจะไม่กลับมาเสียใจทีหลัง… นกนางนวลยังเยอะอยู่ที่บางปู แต่มันไม่สามารถดึงความคิดฉันไปจากเรื่องพวกกุญแจได้เลย ฉันยังคงหดหู่กับภาพที่เห็น ยังเจ็บแปลบกับสิ่งที่เจอมา มันไม่เคยจางหายไปเลยสักนาที ทะเลสวยๆ พระอาทิตย์ตก บรรยากาศดีๆ มันยิ่งทำให้ฉันหดหู่ใจ เมื่อครั้งนึกถึงวันที่เราเดินอยู่ด้วยกัน ฉันบอกไอ้เอ็กซ์ว่า วันเกิดฉัน ฉันไม่อยากได้อะไรเลย นอกจากอยากได้เขาคืน.. ฉันอยากได้คนดีคนนั้นของฉันคืน…แต่มันเป็นไปไม่ได้แล้ว ฉันรู้.. เราต่างมีทางต้องเดิน ฉันก็คงต้องเดินไปตามทางของฉันสักทีสินะ เขาไล่ฉันสาระพัดแล้วฉันยังไม่ไปสักที ยังดื้อด้าน ทนทานอยู่ได้ใช่ไม๊ เขาคงคิดแบบนี้ ฉันเขียน เขียน เขียน เพื่อที่จะให้รู้สึกดีขึ้น แต่ครั้งนี้มันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด..ทำไมน้อ วิธีนี้มันถึงเยียวยาจิตใจฉันไม่ได้อีกแล้ว ทั้งๆที่ฉันใช้วิธีนี้ได้ผลมาตลอด… ทุกครั้งที่ฉันเขียน ฉันเหมือนได้ระบาย แต่ครั้งนี้ เหมือนฉันจะดำดิ่งลึกลงไปในความเศร้าโศกยิ่งกว่าเดิม ฉันเขียนจนไม่มีอะไรจะเขียน…อีกต่อไปแล้วหล่ะ ฉันหมดแรงจะเดินต่อ..ไป..อีก..แล้ว.. ฉัน..แพ้……………………………………………………………………………………..
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to บางปู..

  1. rati says:

    ไม่หรอกอุ้ม ต้องเข้มแข็ง และก้าวต่อไปนะ มีอีกตั้งหลายอย่างที่อุ้มยังไม่ได้ทำ และอีกหลายๆสิ่งที่อุ้มต้องเจอ และอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้นะอุ้ม

  2. sai says:

    หนูว่าการเขียนมันได้ 2 อย่างนะคะ อย่างนึงคือการระบาย อีกอย่างคือการย้ำเตือนกับความรู้สึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ยิ่งเขียนยิ่งทำให้นึกถึง จะยิ่งทำให้รู้สึกเศร้าไปกันใหญ่ ถ้าเมื่อไรการเขียนไม่ใช่การระบายความรู้สึกแต่เป็นการย้ำเตือนสิ่งที่เกิดขึ้น หนูว่าพี่ต้องหาวิธีปลดปล่อยความเศร้าแบบใหม่แล้วล่ะ อย่าพึ่งยอมแพ้เลยคะ ท้อได้แต่อย่าถอยนะ ชีวิตยังอีกยาวไกล ยังมีอะไรอีกมากมาย แค่เสียคนที่ไม่ได้รักเราอีกครั้ง ไว้หาใหม่นะ นะ positive thinking เข้าไว้พี่ จะบอกว่าทำเป็นปากดี ใครไม่โดนไม่รู้หรอกใช่ป่ะ แต่จำได้เปล่าที่หนูเคยบอกว่า "เขาเสียคนที่รักเขา เราเสียคนที่ไม่รักเรา คิดแบบมีสติอีกทีใครกันแน่ที่ควรเสียใจ"อ่ะ มีสติเข้าไว้พี่ สูดลมหายใจลึกๆ คิดถึงครอบครัวเพื่อนฝูงมากมายที่รักเราและอยู่รอบตัวเข้าไว้ จะทำให้มีกำลังใจขึ้นอย่างทันตาเห็น และถ้าค่ำคืนนอนไม่หลับ แนะนำ "ธรรมะหลับสบาย" รับรองหลับเป็นตาย สู้สู้นะ ขอให้ผ่านช่วงเวลาสุด suck ไปได้โดยไวคะ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s