HBD 2009

ปีนี้รู้สึกดีกว่าปีที่แล้วเยอะเลย ปีนี้มีคนอวยพรเยอะมาก ยังคงไปฉลองวันเกิดอยู่กับม่าม้าและครอบครัวที่จันเหมือนเคย แต่ปีนี้รู้สึกไม่ทุกข์ร้อนเหมือนที่เคยเป็น มีความสุขมากๆ เริ่มจากพี่..ที่อยู่อวยพรตั้งแต่ ห้าทุ่มของวันที่20 ทั้งๆที่เช้า21 ต้องเดินทางแต่เช้ามืด แต่ว่า ไม่อยากวางสายนี่นา คุยถึงตีอะไรก็ไม่รู้ พี่เขารออวยพรเป็นคนแรก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้รู้สึกว่าเขาเฉยๆไม่ได้สนใจอะไรเลย ไม่แยแสอะไรทั้งสิ้น ทำอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เสียใจ แต่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงยังคุยอยู่ได้ เหมือนสิ่งเสพติตอย่างนึงเลย ฮ่าๆๆ แต่ต่อไปนี้จะไม่รีบร้อนแล้วหล่ะ เรื่อยๆ ใช่ก็ใช่ ไม่ใช่ทำยังไงมันก็คงไม่ใช่ ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ดีกว่า ให้โอกาสทั้งเขาและฉัน จากคนที่ไม่พูดก็กลายเป็นคุยเก่ง กลายเป็นแคร์มากขึ้น พูดจาน่ารักขึ้นเยอะเลย เลยอดไม่ได้ที่จะคุยด้วยทุกวัน พอเช้าวันเสาร์ก็ไปรับป้าตุ๊แล้วก็ไปเดินเล่นที่บิ๊กซีชลบุรีเพราะว่าป้าตุ๊จะพาไปซื้อ เครื่องสำอางค์ ป้าตุ๊บอกว่าวันนี้วันเกิดหนู หนูต้องได้ทุกอย่างที่หนูอยากได้ ป้าตุ๊ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันสำคัญสำหรับครอบครัวฉันมาก ปีนี้ฉันมีความสุขสุดๆเลยหล่ะ ฉันยังคงมีคนที่รักฉันมากมาย ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวฉัน พี่… และพี่…และเพื่อนๆที่น่ารักทั้งหลาย และพี่คนที่อยู่อวยพรฉันคนแรกก็โทรมาหาตั้งแต่หัวค่ำ เพื่อที่จะอยู่คุยกับฉัน พี่เขามาจันด้วยแหล่ะแต่ว่า..เขามากับที่ทำงานเขา พี่เขาอยู่ริมทะเล นั่งคุยจนดึก เขาเป็นคนแรกและคนสุดท้าย ที่อวยพรฉันแต่เขาบอกฉันว่า เขาไม่อยากเป็นหรอกคนแรกและคนสุดท้ายน่ะ แต่ขอเป็นยังงี้ตลอดไป.. หวานซะ ฮ่าๆ วันอาทิตย์พอเราจะเข้าไปในเมือง พี่เขาก็กลับพอดี สวนทางกันแต่ก็ไม่เจอกันหรอก น่าเสียดาย ปีนี้วันเกิดฉันตั้งใจไปเขาคิชกูฏและก็ได้ดั่งใจนึก วันจันทร์ฉันกับป้าตุ๊ขึ้นเขากันสองคนม่าม้าไม่ได้ขึ้นด้วย เดินไปเรื่อยๆสนุกดี แบกกระเป๋ากล้องใบใหญ่เบ้อเร้อเลยหล่ะ หัดไว้เด๊วเมษานี้ก็ต้องไปเดินเขาแบกกล้องตัวใหญ่เอง เพราะไม่มีลูกหาบอีกแล้ว ได้ทำบุญช่วงวันเกิดรู้สึกเบิกบานใจดีจัง บางครั้งสิ่งที่เรากลัวว่ามันจะเกิดขึ้นแล้วทำเราแย่เนี่ย อาจไม่แย่อย่างที่คิดก็ได้นะ ม่าม้าอวยพรได้อย่างน่าฟังว่า ขอให้หนูเจอคนที่ดี อย่าได้เจอคนที่เข้ามาหลอกลวงอีก ขอให้หนูเลือกทางที่ถูก คบคนที่ถูก ที่คู่ควรกับหนูและรักหนูมากอย่างที่ม่าม้ารัก และสุดท้ายขอให้อย่าเจอปัจจัยและคนที่จะมาทำให้หนูทุกข์ ถึงตอนนี้..ฉันเข้าใจแล้วว่าครอบครัวฉันรักฉันมากที่สุดแล้ว คงไม่มีใครรักฉันได้มากเท่านี้อีกแล้วสินะ แค่นี้ก็คงจะเพียงพอแล้วสำหรับชีวิตฉัน ฉันจะไม่ดิ้นรนทำอะไรเพื่อใคร หรือคาดหวังอะไรอีกแล้ว.. รักม่าม้า ป้าตุ๊ ป่าป๊า และครอบครัวของฉันทุกคนจังเลย..
 
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่มีให้เสมอนะเพื่อนๆ..
ขอบคุณ..คำอวยพรดีๆจากหนิง เปิ้ล และโก้นะ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to HBD 2009

  1. rati says:

    ขอให้มีความสุขมากๆ นะครับ ถึงแม้จะสายไปนิส… แต่ก็จริงใจนะค๊าพ..

  2. sai says:

    สุขสันต์วันเกิดนะคุณพี่ อ่านจบก็รู้สึกถึงความสุขลอยออกมาเลย เชื่อแล้วว่าปีนี้สุขใจจริงๆ ขอให้สุขอย่างงี้ตลอดไปนะคะ ^^

  3. Ning says:

    What friends are for! Wish you be happy all the time ja miss miss🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s