นิ่งซะทีสิ…

เมื่อวานเครียดจัดไมเกรนขึ้น กินข้าวไม่ลง หลังจากที่กังงวลเรื่องคนอื่นซะตัวเองแย่เลย พออะไรหน่อยฉันก้อแกว่งไม่เป็นท่า นี่แหล่ะน๊ารักและแคร์คนอื่นมากกว่าตัวเอง เจ็บมากี่ครั้งไม่รุ้จักจำ เอาใจไปผูกกับเขาไว้ซะงั้น พอเขาหาย ใจเลยหายตาม ไม่มีสมาธิ สติแตก ทำงานไม่ได้เลยเมื่อวานอยุ่คนเดียวด้วย พี่สองคนลา ผลสุดท้ายไปฟิตเนส รุ้แล้วว่าตัวเองแย่ยังฝืนไปออกกำลังกายอีก พอออกจากสตรีม ก้อเป็นลมเลย ตอนแรกก้อเฉยๆหรอก แค่สงสัยว่าทำไมมันมึนจังวันนี้ สักพัก..ทำไมมันมืดจังทั้งๆที่ลืมตา หูก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรจากคนรอบข้างเลย แล้วก็วืดไปเลย trainer ต้องเอาเสื้อคลุมมาให้ใส่แล้วพาออกไปข้างนอก แล้วเอาแอมโนเนียให้ดม หลังจากนั้นโดนซักประวัติยาวเลยว่า อดข้าวมารึป่าวเนี่ย ไม่สบายมาไม๊ เลยบอกว่าเป็นไมเกรนมา แล้วกินข้าวไม่ลง trainer เลยต้องไปหาน้ำแดงให้กิน เพราะหน้าซีดมาก เขาบอกว่าไม่เคยเห็นฉันหน้าซีดมาก่อนเลย ปกติแล้วฉันจะเป็นคนหน้าแดงตลอดเวลาที่ร้อนหรือเหนื่อย นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเป็นลม ชีวิตนี้ไม่เคยเป็นเลยสักครั้ง จากที่เคยคิดว่าตัวเองแข็งแรง ป่าวเลย กลับบ้านปุ๊บอาบน้ำนอน ข้าวเย็นก้อกินไม่ลง ฉันเพิ่งรู้วันนี้เองว่า ถ้าใจอ่อนแอร่างกายก็แย่ตาม ท่องเข้าไว้ให้ขึ้นใจ อย่าเอาใจไปฝากไว้กับใครเขาอีก จำไว้ๆๆๆๆๆ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to นิ่งซะทีสิ…

  1. MyMail says:

    ช่ายยยแล้วววว…อย่าเอาใจไปฝากไว้กับใคร…ดูแลตัวเองด้วยน้องสาว…เปงห่วงเน้อ..ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มาทัก แต่ยังเฝ้าดู ห่วงใยอุ้มเหมือนเดิมจ้า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s