เกลียดเวลากลางคืน..

ทำไมเวลากลางคืนมันเหงาจัง แต่พอกลางวันนี่ทำไมคึกคักชะมัด.. อาจเป็นเพราะมีเพือนคุยตลอดด้วยหล่ะมั้ง พี่ที่ออฟฟิศดูไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าฉันทุกข์อยู่ เพราะฉันคุยตลอด แต่ถ้าวันไหนที่ฉันมีปัญหาหนักๆ ฉันจะเงียบไม่พูดกับใครแล้วพี่จะรู้ทันทีว่าฉันมีปัญหาหนักแล้ว และเมื่อไม่มีใครคุยด้วย อย่างตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ทางเดียวที่จะทำให้เวลาหมดไป คือการเขียนบล็อค.. วันนี้เข้าไปเวปๆนึงแล้วก้อลิ้งๆต่อไปเจอคนๆนึง ที่มีทุกอย่างพร้อมสับ ไอ้เราก้อเออ..หน้าตาดีจัง มีหน้าที่การงานดี ทุกอย่าง แต่พอดู relationship เป็น engage แป่ว…เซ็ง ทำไมคนที่พร้อมต้องมีคู่เตรียมแต่งงานหมดเลยอ่ะ แล้วไอ้ที่เหลือๆอยู่อย่างฉันเนี่ย เขาเรียกว่าประหลาดรึป่าวนะ แหะๆๆ แต่ก้อไม่เป็นไรหรอก เชื่อว่าสักวันนึงคงเจอคนที่ประหลาดและเข้ากันได้เหมือนกัน เพียงแต่ว่าวันนี้ยังไม่เจอเท่านั้นเอง นี่ขนาดไปออกกำลังกายหนักๆทุกวันเลยนะ วิ่ง speed สูงขึ้นเพราะเวลาจำกัด ให้ได้ distance มากขึ้น อาทิตย์นี้เพิ่มระยะทางได้มากขึ้น เป็น 3 โลครึ่งแย้ว เย้ๆ แต่ก่อนนี่ทำไมไม่ถึงสามโลสักทีว๊า และจะต้องพัฒนาต่อไป ออกหนักขนาดนี้ไหงไม่เหนื่อยไม่เพลียเลยอ่ะ – -" วันนี้คุยกับพี่ที่ออฟฟิศที่ไปออกกำลังกายด้วยกัน เพราะพี่เขามีฉันเป็นแรงบันดาลใจ ^^) แล้วเขาก้อถามว่าทำไมถึงคิดลดน้ำหนักหล่ะ เลยบอกว่าก่อนหน้านี้ไม่มีความคิดในหัวเลย แต่ว่าเพราะมีพี่คนนึงเป็นแรงบันดาลใจ เพราะคิดว่าถ้าฉันผอมลง พี่เขาจะรักมากขึ้น เลยพยายาม อีกอย่างกลัวเขาเดินด้วยแล้วเขาจะอาย อยากให้เขาภูมิใจด้วยว่าเดินกับคนสวย ^^) พี่มิ่งเลยแซวว่า แหม..มีหนุ่มๆเลยอยากสวยอีกอ่ะดิ เลยบอกว่าป่าวเลย ตอนนี้พี่เขาไปแล้ว เขาไม่อยู่รอดูด้วยซ้ำว่าจะเป็นยังไง พี่มิ่งหน้าจ๋อยไปเลย แล้วบอกว่าไม่เป็นไรใช่ไม๊ เลยบอกว่าไม่เป็นไรแล้วจ้ะ แต่ถ้ามาถามเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอาจร้องไห้ก้อได้ ^^) ป่าวหรอกล้อเล่นพี่ แข็งแรงแล้ว พี่มิ่งเลยบอกว่าหมดกำลังใจไม๊ ไม่มีใครเป็นแรงบันดาลใจแล้ว ก้อบอกพี่มิ่งว่าไม่หมดกำลังใจหรอกพี่ ทำเพื่อตัวเองบ้างดีกว่า ทำอะไรเพื่อคนอื่นมานานแล้ว พี่มิ่งก้อโสดเหมือนกันแล้วก้อชอบทำกิจกรรมเหมือนๆกัน พี่มิ่งก้อเพิ่งเรียนดำน้ำ เลยจะชวนกันไป refresh ที่สระก่อนแล้วค่อยไปดำพัทยาด้วยกัน จริงๆแล้วก่อนหน้านี้ก้อมีแพลนไปดำเรือจมกับพี่คนนึง แต่ว่าพี่เขา gone with the wind already เลยต้องเปลี่ยนใหม่ไปดำกับพี่มิ่งดีกว่า อย่างน้อยพี่มิ่งก้อไม่เบี้ยวฉันแน่ๆ แล้วเราก้อชวนกันไปเรียนลีลาศกัน เพราะพี่มิ่งเคยเต้นบัลเล่ห์มาก่อน ส่วนฉัน..ก้อชอบเต้นลีลาศอยู่แล้ว แม้ว่าจะไม่มี ใครก้อคงไม่เหงาอีกแล้วหล่ะ แต่ก่อนเคยคิดว่าถ้าไม่มีแฟนจะทำยังไง แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า แม้ไม่มีเขาเราก้อต้องอยู่ให้ได้ แต่เรายัง keep walking อย่างเรื่องดำน้ำ ฉันอยากทำ แม้ว่าคนที่ไปด้วยจะไม่ใช่พี่คนนั้น แต่เราก้อยังคงไปดำน้ำอยู่ แต่ไปกับคนอื่น อยากกินกุ้งเผา พี่เขาเคยบอกว่าจะพาไปกิน แต่เขาก้อไม่อยู่แล้ว แต่เดอะแก๊งก้อพาไปกินเรียบร้อยเมื่อตอนไปพัทยา เอาเป็นว่า..ทำไงก้อได้ให้ชีวิตมีความสุข ฉันเห็นทางของฉันแล้ว หลังจากที่วนอยู่ในอ่างมาตลอด 2 อาทิตย์..recover เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วเพื่อนๆ โย่วๆ / แต่ยังมีคิดถึงพี่เขาอยู่บ้างนะ แต่ไม่มากเท่าตอนไปพัทยาแล้วหล่ะ 555 พูดแล้วอาย @^_^@
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s