ใกล้แย้ว..

อีกไม่กี่วันแล้วสินะ จะเดินทางแล้ว ของยังไม่ครบเลยพอยิ่งใกล้วันเดินทางยิ่งรู้สึกว่า ความลำบากใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว แบกเป้กับกล้องเที่ยวเอง ไม่มีแฟนคอยไปช่วยแบกของเหมือนไปภูกระดึงอีกแล้ว ต้องสู้ด้วยตัวเองแล้ว เพราะคนที่ไปด้วยส่วนมากก็เป็นผู้หญิง มีผู้ชายแค่ 2 คนเอง แล้วคนนึงก็เป็นแฟนพี่ เหลืออีกคนก็อายุเยอะแล้วไม่อยากไปรบกวนเขา เพราะฉะนั้นต้องสู้ด้วยตัวเอง ถึงมีหรือไม่มีแฟนก้อต้องสู้ด้วยตัวเองอยู่ดี 555 หัดทำไรด้วยตัวเองซะบ้างเนอะ มีคนดูแลประคบประหงมซะเคยตัว อิอิ ไม่มีของที่จำเป็นเพียบเลยอ่ะ เลยไปขอยืมออยเมื่อวนเสาร์ที่ผ่านมา เลยเลยไปค้างบ้านออยอีกแล้ว ไปเล่นเกมส์กัน นานแล้วที่ไม่ได้ไปนอนบ้านออย ทุกครั้งที่เส้าหรือเหงาจะไปขลุกอยู่บ้านออย เพราะอย่างน้อยก้อมีออยคอยคุย คอยหาอะไรให้เล่นตลอด แถมมีลูกพี่ลูกน้องออยอีก ถึงตอนนี้(เหลืออีกไม่ถึงอาทิตย์จะเดินทาง)กางเกงเดินป่าที่จะแห้งง่ายๆยังไม่มีเลย แงๆๆๆๆ แต่ช่างเหอะ ไม่หาละเหนื่อย เอาไปเท่าที่มี หรือไม่ก็ไปซื้อที่โพคราแล้วกัน กลับมาบ้านออยดีก่า เล่นเกมส์กันจนดึกแล้วก้อเข้านอน ตอนแรกออยบอกว่าตอนเช้าต้องเอาฉันกับเปิ้ลไปส่งเพราะว่าเที่ยงจะมีงานเลี้ยงญาติๆออย ฉันก้บเปิ้ลก้อโอเค พอสายๆก้อเตรียมตัวกลับบ้าน ออยก้อชวนไปซื้อของงานเลี้ยงก่อน ก้อไปเป็นเพื่อน แต่ก่อนออกจากบ้านเนี่ย แม่ออยก้อชวนให้อยู่กินด้วยกันก่อน แต่ว่ามีแต่ญาติมันเลยเกรงใจ ไม่เอาดีกว่า แต่พอเอาเข้าจริง ออยก้อยื้อพวกเรากลับเข้าไปกินข้าวพร้อมญาติๆมันจนได้ ก้อดีนะ ญาติออยเยอะมากขอบอก บ้านออยเล็กไปถนัดตาเลยอ่ะ พอเย็นๆก้อมาเล่นเกมส์กับลูกพี่ลูกน้องออย มีเพียบเลย แต่มีน้องวินเนี่ย หน้าตาน่ารักเชียว 555 เรียบๆ แต่งตัวเหมือนแจ็คเลยอ่ะ เห็นน้องวินแว๊ปแรกนี่นึกถึงแจ็คเลย ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาว ลายทางลง กับกางเกงยีนส์ ผอมๆ ขาวๆ หน้าใสๆ น่ารักดีจัง กว่าจะได้กลับบ้านก้อปาไป สี่ทุ่มกว่าแล้ว โก้มารับเปิ้ลกลับบ้านตั้งแต่สองทุ่มกว่าๆแล้ว ตอนแรกเปิ้ลจะให้โก้ไปส่งฉันที่บ้าน แต่ออยบอกว่าไม่เป็นไรเด๊วไปส่งเอง ให้โก้กับเปิ้ลกลับไปได้เลย ส่วนฉันก้อรอไอ้ออยเก็บอง อาบน้ำ แล้วก้อรอมันดูเทนนิส – -"~ ฮ่าๆๆ เมล์กับเก่ง ลูกพี่ลูกน้องออยไปไหว้น้ำแล้วก้อมาอาบน้ำห้องออย ตลกอ่ะ น้องๆออยนี่ติดออยมาก ทั้งๆที่เขาน่าจะไปอาบน้ำห้องโอน้องออย แต่กลับเลือกมาห้องออย แล้วเขาก้อตกใจที่ฉันยังไม่กลับ เพราะเขานุ่งผ้าเชดตัวมา 555 มาถึงก้อตกใจอย่างแรง ขำอ่ะ ไอ้เราไม่คิดไรหรอก แต่น้องเขาคงอาย เพราะว่า อายุห่างกันแค่ 2 ปีเอง เสาร์อาทิตย์นี้สนุกดีจัง กินข้าวอิ่มแปล้เลยอ่ะ อย่างที่บอก..ถ้ามีเพื่อนที่เป็นโสดด้วยกันแล้วว่างไปไหนมาไหนด้วยกันได้ตลอด แฟนนี่ไม่จำเป็ฯต้องมีเลยหล่ะ เพราะยังไง เพื่อนก้อรู้ใจเรามากที่สุดแล้ว อย่างน้อย..ฉันก้อยังโชคดีที่เหลือเพื่อนที่แสนดี ไม่ว่าจะเป็นหนิง ออย เปิ้ล แนช บี เจี๊ยบ โอ๋ ตา เกด โอ๊ะ ครบยังเนี่ย – -"~ นับซะเหนื่อยเลย ฉันร้ากพวกแกน๊า…
 
ทริปนี้ก้อไม่มีคายไปส่งขึ้นเครื่องเหมือนเคย…
ตอนแรกคิดว่าจะมีคนไปรอส่งขึ้นเครื่องนะเนี่ย แต่ก้อแห้วเหมือนเดิม 555
ไปเองก้อได้ ชีวิตนึงเกิดมาก้อมาคนเดียว จะไปไหนก้อคงต้องหัดไปคนเดียวให้ชินซะ..จำเข้าไว้
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s