เนปาล..ทริปแห่งการเรียนรู้

กลับมาแล้ว กลับมาจากเนปาลเมื่อวานนี้เอง เหนื่อยมั่กๆ ลิ้นห้อยถึงคอได้เลย อิอิ แต่อย่างที่ตั้งชื่อเรื่องไว้ ทริปนี้เรียนรู้อะไรเยอะแยะมากมาย จะไม่เล่าถึงรายละเอียดแต่ละวัน แต่อยากเล่าแค่ว่า ทริปนี้สอนให้รู้ว่า เราไม่จำเป็นต้องเก๊กหน้าสวยเวลาถ่ายรูป แม้ว่าเราจะไม่ยิ้มทำหน้าสวย แต่เราแสดงสีหน้าที่เรามีความสุขที่สุด แค่นี้..เราก้อจะได้รูปที่สวยที่สุด แถมต่างกันไปในแต่ละหน้าอีกตะหาก ไม่เหมือนแต่ก่อนที่ยิ้มอยู่หน้าเดียว เพียงแค่เปลี่ยน location อิอิ เรียนรู้การอยู่ร่วมกับคนอื่นในสภาวะที่ไม่สนิทกับใครเลย ก่อนไปป้าตุ๊บอกว่า เที่ยวแบบนี้ต้องไปกับคนที่หนูสนิทนะลูกไม่งั้นหนูจะแย่เอา แต่เปล่าเลย ทริปนี้ฉันไม่สนิทกับใครเลย มีพี่คนนึงที่สนิทสุด แต่เขาก้อไปกับแฟน เพราะฉะนั้นเท่ากับว่าไม่มีใครเลยที่ฉันสนิท แต่ก้อเอาตัวรอดมาได้ ไม่พึ่งพาใคร อยู่ได้ด้วยตัวเอง สู้ไม๊หล่ะ… แม้กระทั่งเวลาที่กลัวที่สุดฉันก้อผ่านมันมาได้ด้วยตัวฉันเองคนเดียว ทริปนี้เลยสอนให้รู้ว่า ตัวเองเนี่ยแหล่ะเป็นที่พึ่งให้ตัวเองดีที่สุด การใช้ชีวิตอย่างไม่มีกรอบสนุกสุดๆ ฉันว่ามากกว่าสิบปีได้แล้วมั้งที่ฉันเลี่ยงไม่ตากแดด เพราะกลัวผิวและหน้าเสีย แต่ทริปนี้ฉันออกไปกระโดดโลดเต้นกลางแดดร้อนๆ แม้ตัวจะดำ หน้าจะคล้ำ แต่สิ่งที่ฉันได้คือความสุข การเอาชนะตัวเอง ฉันสนุกทุกครั้งที่ออกไปยิ้มแฉ่งกลางแดด เพื่อถ่ายรูป ยอมยืนตากแดดนิ่งๆเพื่อให้ได้ภาพสวยๆของดอกไม้ดอกเล็กๆ เรียนรู้ที่จะแบ่งปัน มีความสุขกับการให้ ทริปนี้..สอนฉันมากมาย จนทำให้รู้สึกว่า จริงๆแล้ว..ฉันไม่ต้องมีใครก้อได้ อยู่ยังงี้ก้อมีความสุขดีนี่หว่า ไม่ต้องแคร์ว่าเขาจะไปมีคนอื่นไม๊ถ้าฉันไม่เหมือนเดิม อย่างตัวดำปี๋ หรือหน้าเยิน.. วัดกันที่ใจไปเลย…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s