Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Good memorial trip in phetcburi 12-14Dec10

I actually should go to north of Thailand but my grandmama was not quite well so we had to change plan. I told my aunt many times that I didn’t want to go to Phetchburi bcuz we whenever could go here, yet I took my 2 day off why We had to go only Phetchburi. We finally stayed over night here -*- but here is very beautiiful more than I ever thought. puktien cabana resort is quite convenience. It seems there are only us here. I will show all photos where I took them. At least, we can make our grandmama smile!
Posted in Uncategorized | Leave a comment

G11 wz PNK trip in Ayutthaya 9-10OCT10

ถอยจี11 มาเพื่อไปเที่ยวจีน แต่เอาเข้าจริง ไม่ได้ไปจีนแล้ว แต่เอามาใช้ทริปนี้แทน อย่างที่รู้ว่า อยู่เฉยๆแล้วจะฟุ้งซ่ายเลยต้องออกตระเวณหาอะไรทำ แล้วพี่ที่ออฟฟิศก็มาชวนไปทริป เลยอ่ะ ว่างๆไปดูว่าจะได้อะไรจากทริปบ้าง พอเอาเข้าจริง เฮ้ย สนุกอ่ะ เข้าใจเลยว่าคำว่า เลี้ยงกล้องให้เชื่อง หมายความว่าอะไร สนุกกับการถ่ายรูปมาก รู้สึกว่ารูปที่ได้ออกมาจะดูมีคลาสมากกว่าเดิม(รึป่าว) 5555  ลองดูเอาแล้วกัน ลงเรียนแล้ว ต่อไปนี้เสาร์อาทิตย์เราจะมีอะไรทำแว้ววววววว คอยดูว่าจะพัฒนาฝีมือไปได้ไกลแค่ไหน เป็นกำลังใจให้หนูพุกด้วยน๊าค๊า…
Posted in Uncategorized | Leave a comment

fun dive in Pattaya 2-3Oct10

อย่างที่เห็นรูปไปแล้วรวมถึงรูปใหม่ที่เพิ่งลง เอามาจากกล้องพี่มิ่ง หลังจากที่คิดว่าตัวเองต้องฟุ้งซ่านแน่ๆ เลยตัดสินใจไปดำน้ำกับพีมิ่ง พี่สองดีกว่า ไปดำวันเสาร์แล้วเที่ยวตอนกลางคืนที่ ดิฟเฟอร์ มันส์อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน 555 เพิ่งรู้เด๊วนี้เองว่าการใช้ชีวิตโสดกับเพื่อนดีๆนี่มันเป็นยังงี้นี่เอง ได้รูปสวยๆเพรียบเลย ไปrefresh เพราะมกรามีทริปไปสิมิรัน สุรินทร์ รู้สึกดีกว่าเดิมขึ้นเยอะแล้ว ไม่ฟูมฟายร้องหาใคร ไม่มองโทรสับว่าจะมีใครโทรมาไม๊ วันอาทิตย์ก็กิน กิน กิน แล้วก็กลับ 5555 กินอีกแล้วคร้าบพี่…
Posted in Uncategorized | Leave a comment

the time is ticking…

อย่าปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปอย่างไร้ค่า กลับมารักตัวเองอีกครา แล้วรอฟ้าใหม่หลังฝนอีกที…
บอกตัวเองมาเสมอ แต่ดูเหมือนตั้งแต่ 2 ปีที่แล้ว ฉันดูไม่ได้เข้าใจนิยามคำๆนี้อย่างถ่องแท้จริงๆ แต่วันนี้ฉันเข้าใจแล้ว อยู่กับตัวเองแล้วมีความสุขจริงๆ ไปดูหมอดูมา เขาให้เปลี่ยนชื่อเล่น เพราะว่าชง วันนี้นั่งคิดกับเพื่อน มีหลายชื่อมาก อย่าง ถ้วยฟู (ดูจากหัว) เก๋าลัด บรา บรา บรา เยอะแยะมากมาย แต่สุดท้าย เดี้ยนคิดออกเอง แล้วบอกเพื่อนๆว่า ชื่อ "หนูพุก" เพื่อนๆบอกว่าเออ..น่ารักดี ตกลงเอาชื่อนี้แหล่ะ ต่อไปนี้ทุกคนต้องเรียกฉันว่า หนูพุก ต่อแต่นี้จะไม่มีอุ้มหมีแล้ว..เปลี่ยนสักระยะนึง เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น ทุกวันนี้ เริ่มนั่งสมาธิ ตักบาตรทุกเช้าเลย วันละ 3 รูปแล้วก็ทำบุญๆๆๆๆ อโหสิ อภัย เลิกสาปแช่ง คิดดี ทำดี เปลี่ยนไปมากเลยใช่ไม๊ อิอิ นี่แหล่ะที่เขาเรียกว่ารักตัวเอง พาตัวเองไปเที่ยว อยากไปไหนก็ไป โทรหาม่าม้ามากขึ้น คุยกับป๊ามากขึ้น ยิ้มให้กว้างขึ้น อยู่ด้วยตัวเองได้แล้ว หมอดูทายว่า จะต้องเดินทางไปทำงานอีกแล้วปลายปีนี้ไม่ก้อปีหน้า แต่ต้องไปแน่ๆ เพราะชื่อขึ้นบอร์ดไปเรียบร้อย อยากได้ไอโฟนบ้างอ่ะ แหะๆๆๆ หลังจากใช้บีบีมาเกือบปี ไปครั้งนี้มีสิทธิอยู่สามเดือน แป่ว แต่ก้อดีนะ หนูพุกเองก้ออยากไปไหนสักพักด้วย ยิ่งไม่มีแฟนยิ่งไม่ต้องห่วงอะไร อิอิ ทริปไปเที่ยวเต็มเลย ทำผมใหม่ เปลี่ยนชื่อใหม่ ชีวิตใหม่…เป็นกำลังใจให้หนูพุกด้วยน๊า
Posted in Uncategorized | Leave a comment

เข้าใจแล้ว..

บางทีคนเราก้อต้องโดนอะไรแรงๆเจ็บๆถึงจะหยุดฝันเฟื่องสักที เข้าใจแล้ว..โดนเข้าไปแบบนี้ จุกเลย เหอะๆๆๆ ร้องไห้ไปเหอะ ร้องมันเข้าไป…ร้องจนป่วย ดี..จะได้เข็ด เจ็บแล้วจำซะบ้างเถอะ ป่วยแล้วใครเป็นทุกข์ นอกจากตัวเราเองกับครอบครัว ต้นเหตุหรอ..ไม่รับรู้ ไม่ยอมรับรู้และคงไม่อยากรับรู้อะไรเลยด้วยซ้ำ ตาบวมไปทำงาน เห็นกันระยะ 400 เมตรได้เลยทีเดียว เพื่อนๆพี่ๆก็เป็นห่วง ก็ได้แต่บอกว่าปวดหัว จะบอกอะไรใครเขาได้หล่ะว่าเพราะอะไร ร้องไห้จนเหนื่อยแล้ว น้ำตายังไม่หยุดไหลเลย กะว่าจะร้องไปเรื่อยๆจนกว่าน้ำตาจะแห้งนั่นแหล่ะ แต่สงสารม่าม้า ป้าตุ๊ ป่ะป๊า น้าแอ๊ว ฉันกำลัง "สุกแบบเกรียม" มากกว่า "สุขแบบเย็นสบาย" แม้ว่าน้ำตาของฉันไม่มีค่าสำหรับเขา แต่สำหรับคนเหล่านี้ ทุกหยดที่มันไหลออกมามันมีค่าสำหรับพวกเขา ฉันทำร้ายพวกเขาอีกแล้วหรอเนี่ย เข้าใจแล้ว…ว่าควรปรับความคิดใหม่ให้เป็นยังไง เข้าใจแล้ว..ว่าควรมองโลกให้มันสวยงามน้อยลงสักหน่อย เข้าใจแล้ว..ว่าไม่มีใครรักเราเท่าครอบครัวเรา เข้าใจมาตลอดว่า..พ่อแม่จะรักคนที่ลูกรักด้วยเสมอ เข้าใจยังงี้มาตลอด เพราะบ้านฉันก็เป็นแบบนี้ แต่พอวันนึง..ฉันถึงได้รู้ว่า โลกของฉันมันช่างต่างกันนักกับโลกของคนอื่น เขาไม่ได้มีความคิดเหมือนพ่อแม่ฉัน แต่ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดถึง มันอยู่ที่คนกลางมากกว่าว่าทำยังไง ฉันคอยเตือนตัวเองเสมอว่า..ให้มีสติตลอดเวลา..ไม่ว่าจะอารมณ์ไหนก็ตาม แต่ในบางขณะจิต ก็มีสติแตกกันบ้าง เข้าใจอะไรๆมากขึ้น เข้าใจแล้ว…
Posted in Uncategorized | Leave a comment

เรื่องเศร้า..ที่ทำให้เราหมดแรง..

ชีวิตเรามันก็คงมีเรื่องเศร้าที่ทำให้เราหมดแรงมากมายหลายเรื่อง แต่ละเรื่องฉันคิดว่าก็คงสำคัญไม่แพ้กัน แต่มันขึ้นอยู่กับช่วงเวลานั้นๆมากกว่า เรื่องของฉันมันก็คงวนอยู่กันเรื่องเดิมๆนั่นแหล่ะ ร้องไห้เหมือนเดิม ทำอะไรไม่ได้ก้อเอาแต่ร้องไห้ ซึ่งอีกฝ่ายเขาไม่รับรู้เลย โทรไปตลอดไม่รับแถมปิดมือถือหนีด้วย เจ็บดีไม๊หล่ะ บอกใครก็ไม่ได้เพราะไม่อยากให้ที่บ้านรู้ ทำไงได้ ก็มาเขียนระบายๆๆไว้ในนี้เนี่ยแหล่ะ เป็นทางออกที่ดีที่สุด คุยกับใครก็ไม่ได้ บอกเพื่อนก็ไม่ได้ เลยพาลทำให้ไม่อยากออนเอ็ม ไม่อยากเล่น fackbook ไปเลย คงอยู่ห่าง internet สักพัก ไม่พร้อมจริงๆ มีอะไรทำไมไม่พูดกัน ทุกครั้งที่ทะเลาะก้อมีแต่ฉันที่โทรไปหาก่อนทั้งนั้น ไม่ว่าจะผิดจะถูกก้อตาม สำหรับฉัน..มันไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย แล้วฉันก้อพร่ำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ง้อจนรู้สึกเลยว่า ฉันทำอะไรอยู่หรอ ร้องไห้เข้าไป กดโทรศัพท์เข้าไป สติแตกอีกแล้ว ทำไรไม่ได้ ได้แต่โทรหาม่าม้า ไม่ได้เล่าอะไรได้แต่ร้องไห้ๆๆ บอกเขาว่าหมดแรง..เหนื่อยมาก งานก็หนัก เครียด…บางทีการที่เราอยู่กับตัวเราเองแล้วพิจารณาว่าจิตเราฟุ้งซ่านไปแค่ไหนแล้วก็ดีเหมือนกัน เมื่อตอนที่ฟุ้งซ่านมากๆ ถามตัวเองว่า เมื่อไหร่จะหมดกรรมสักที ที่เคยอาฆาตใครไว้ ขออโหสิกรรมให้หมดเลย จิตใจห่อเหี่ยวจัง คงเลิกอัพเขียนอะไรต่อมิอะไรสักพัก เมื่อเรื่องเศร้าที่ทำให้เราหมดแรง ผ่านไป หวังว่าทุกอย่างคงจะดีขึ้น ม่าม้าบอกว่า "เมื่อหลังฝนตก ฟ้าจะใสสว่างเสมอนะลูก" แต่ตอนนี้ ฝนมันยังตกอยู่ แล้วตกมานานสักพักแล้วม่าม้า ไม่เห็นฟ้ามันจะใสสว่างสักทีเลย😥
Posted in Uncategorized | 3 Comments